Talmud Yerushalmi · Massechet Shabbat · Perek Yud-Chet · Halachá 1 (abertura do capítulo)
שַׁבָּת

Mefanin: os cestos que se desocupam no Shabat

Perek Yud-Chet, Mefanin, Halachá 1 (abertura do capítulo), no Talmud Yerushalmi, Massechet Shabbat

Primeira halachá do Perek Yud-Chet de Massechet Shabbat, que abre o décimo oitavo capítulo, Mefanin (desocupam-se). A Mishná ensina que no Shabat se desocupam até quatro ou cinco cestos de palha e de grão por causa dos hóspedes e da casa de estudo, mas não o otsar (o depósito de produtos); que se desocupam a terumá (a porção da colheita devida ao cohen) pura, o demai, os dízimos e o consagrado que já podem ser comidos, e o tremoço seco, porque é alimento dos pobres; mas não o tevel, os dízimos e o consagrado ainda proibidos, nem o luf e a mostarda, e que Raban Shimon ben Gamliel permite o luf, porque é alimento dos corvos. A guemará traz as perguntas de Rabi Zeira a Rabi Yoshiyá sobre a medida dos cestos e a dos copos; pergunta se se desocupa do depósito; discute o dimúa (a mistura de terumá com produto profano), segundo Rabi Lazar e Rabi Eliezer; a terumá declarada na véspera do Shabat, com Rabi Elazar, Rabi Yossi beRabi Bun e Rabi Chiya; a terumá impura e o tevel com condição; a mostarda, o chatzav e o vidro, com a objeção de Rabi Natan sobre os elefantes; o luf de Raban Shimon ben Gamliel; e os seixos lisos de Chamat Gader, segundo Rabi Chanina. O Bavli discute esta mesma Mishná em Shabbat 126b.

Abre-se Perek Yud-Chet de Massechet Shabbat · Mefaninמְפַנִּין

A Mishná · מַתְנִיתִין

מְפַנִּין אֲפִילוּ אַרְבַּע וְחָמֵשׁ קוּפּוֹת שֶׁל תֶּבֶן וְשֶׁל תְּבוּאָה מִפְּנֵי הָאוֹרְחִין וּמִפְּנֵי בִיטּוּל בֵּית הַמִּדְרָשׁ. אֲבָל לֹא אֶת הָאוֹצָר. מְפַנִּין תְּרוּמָה טְהוֹרָה וּדְמַאי וּמַעֲשֵׂר רִאשׁוֹן שֶׁנִּיטְּלָה תְרוּמָתוֹ וּמַעֲשֵׂר שֵׁנִי וְהֶקְדֵּשׁ שֶׁנִּפְדּוּ וְהַתּוּרְמוֹס הַיָּבֵשׁ מִפְּנֵי שֶׁהוּא מַאֲכָל לָעֲנִיִּים. אֲבָל לֹא אֶת הַטֵּבֵל וְלֹא אֶת מַעֲשֵׂר רִאשׁוֹן שֶׁלֹּא נִיטְּלָה תְרוּמָתוֹ וְלֹא אֶת מַעֲשֵׂר שֵׁנִי וְהֶקְדֵּשׁ שֶׁלֹּא נִפְדּוּ. לֹא אֶת הַלּוּף וְלֹא אֶת הַחַרְדָּל. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל מַתִּיר בַּלּוּף מִפְּנֵי שֶׁהוּא מַאֲכַל לָעוֹרְבִים:

Mishná: No Shabat, desocupam-se até quatro ou cinco cestos de palha e de grão por causa dos hóspedes, para lhes dar lugar, e por causa da interrupção da casa de estudo, quando falta lugar para os alunos, mas não o otsar (o depósito de produtos). Desocupam-se a terumá (a porção da colheita devida ao cohen) pura, o demai (produto duvidoso quanto ao dízimo), o primeiro dízimo cuja terumá já foi retirada, o segundo dízimo e o hekdesh (o consagrado ao Templo) que foram resgatados, e o turmos (tremoço) seco, porque é alimento para os pobres. Mas não o tevel (produto ainda não dizimado), nem o primeiro dízimo cuja terumá não foi retirada, nem o segundo dízimo e o hekdesh que não foram resgatados, nem o luf (uma planta de bulbo, o arum), nem a mostarda. Raban Shimon ben Gamliel permite o luf, porque é alimento para os corvos.

A Halachá · הֲלָכָה א

01A medida dos cestos
Yerushalmi · Shabbat 18:1
מְפַנִּין אֲפִילוּ אַרְבַּע וְחָמֵשׁ קוּפּוֹת כול׳. רִבִּי זְעִירָא שָׁאַל לְרִבִּי יֹאשִׁיָּה. כַּמָּה הוּא שִׁיעוּר הַקּוּפּוֹת. אָמַר לֵיהּ. נִלְמוֹד סָתוּם מִן הַמְפוֹרָשׁ. דְּתַנִּינָן תַּמָּן. בְּשָׁלֹשׁ קוּפּוֹת שֶׁל שָׁלֹשׁ שָׁלֹשׁ סְאִין תּוֹרְמִין אֶת הַלִּשְׁכָּה.

“Desocupam-se até quatro ou cinco cestos” etc. Rabi Zeira perguntou a Rabi Yoshiyá: quanto é a medida dos cestos? Disse-lhe Rabi Yoshiyá: aprendamos o que está fechado a partir do que está explícito, pois ensinamos lá na Mishná: “Em três cestos de três seá (medida de volume) cada um se retira a contribuição da lishká (a câmara dos siclos no Templo)”.

02A medida do copo de vinho
Yerushalmi · Shabbat 18:1
תַּמָּן תַּנִּינָן. הַמּוֹצִיא יַיִן כְּדֵי מְזִיגַת הַכּוֹס. רִבִּי זְעִירָא שָׁאַל לְרִבִּי יֹאשִׁיָּה. כַּמָּה הוּא שִׁיעוּר הַכּוֹסוֹת. אָמַר לֵיהּ. יִלְמוֹד סָתוּם מִן הַמְפוֹרָשׁ. דְּתַנֵּי רִבִּי חִיָיה. אַרְבָּע כּוֹסוֹת שֶׁלְפֶּסַח יֵשְׁנָן רְבִיעִית יַיִן אִיטַלְקִי.

Lá ensinamos na Mishná: “Quem leva para fora vinho, é culpado se leva o bastante para misturar o copo” etc. Rabi Zeira perguntou a Rabi Yoshiyá: quanto é a medida dos copos? Disse-lhe Rabi Yoshiyá: aprenda-se o que está fechado a partir do que está explícito, pois ensinou Rabi Chiya: os quatro copos do Pessach contêm uma reviit (um quarto de log) de vinho itálico.

03O depósito e o caminho
Yerushalmi · Shabbat 18:1
מָהוּ לְפַנּוֹת מִן הָאוֹצָר כְּסֶדֶר הַזֶּה. נִישְׁמְעִינָהּ מִן הָדָא. וְשָׁוִין שֶׁלֹּא יִגַּע בָּאוֹצָר. אֲבָל עוֹשֶׂה הוּא שְׁבִיל וְנִכְנַס וְיוֹצֵא.

Pode-se desocupar do otsar segundo esta ordem, de quatro ou cinco cestos? Ouçamo-lo desta baraita: “E concordam que não se toque no otsar, mas faz nele um caminho e entra e sai.”

04O dimúa, a mistura de terumá
Yerushalmi · Shabbat 18:1
אִית תַּנָּיֵי תַנֵּי. מְטַלְטְלִין אֶת הַדִּימוּעַ. אִית תַּנָּיֵי תַנֵּי. אֵין מְטַלְטְלִין. אָמַר רִבִּי לָעְזָר. מָאן דְּאָמַר. מְטַלְטְלִין. בִּמְדוּמַע בִּתְרוּמָה טְהוֹרָה. וּמָאן דְּאָמַר. אֵין מְטַלְטְלִין. בִּתְרוּמָה טְמֵיאָה. וּבְאוֹתוֹ שֶׁיֵּשׁ בּוֹ כְדֵי לְהַעֲלוֹת. אֲבָל בְּאוֹתוֹ שֶׁאֵין בּוֹ כְדֵי לְהַעֲלוֹת לֹא. מָאן תַּנָּא. מְטַלְטְלִין. רִבִּי אֱלִיעֶזֶר. דְּתַנִּינָן. רִבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר. סְאָה שֶׁנָּפְלָה הִיא סְאָה שֶׁעָלָת.

Há tanaim (recitadores de baraitot) que ensinam: move-se o dimúa (a mistura de terumá com produto profano). Há tanaim que ensinam: não se move. Disse Rabi Lazar: quem diz “move-se” fala do que se misturou com terumá pura; e quem diz “não se move” fala do que se misturou com terumá impura. E move-se aquele em que há quantidade bastante para fazer subir a terumá; mas aquele em que não há quantidade bastante para fazer subir, não. Quem é o tana que ensina “move-se”? Rabi Eliezer, pois ensinamos na Mishná: “Rabi Eliezer diz: a seá que caiu é a seá que subiu.”

05A terumá declarada na véspera do Shabat
Yerushalmi · Shabbat 18:1
אָמַר רִבִּי אֶלְעָזָר. אָדָם עוֹמֵד מֵעֶרֶב שַׁבָּת וְאוֹמֵר. הֲרֵי זוֹ תְרוּמָה לְמָחָר. וְאֵין אָדָם עוֹמֵד בַּשַּׁבָּת וְאוֹמֵר. הֲרֵי זוֹ תְרוּמָה לְמָחָר. רִבִּי יוֹסֵי בֵּירִבִּי בּוּן אוֹמֵר. אֵין אָדָם עוֹמֵד עֶרֶב שַׁבָּת וְאוֹמֵר. הֲרֵי זוֹ תְרוּמָה לְמָחָר. מַתְנִיתָא פְלִיגָא עַל רִבִּי יוֹסֵי בֵּירִבִּי בּוּן. לָגִין טְבוּל יוֹם וּמִילְאָהוּ מִן הֶחָבִית מַעֲשֵׂר טֵבֵל. אִם אָמַר. הֲרֵי זוֹ תְּרוּמָה לְמָחָר מִשֶּׁתֶּחְשַׁךְ הֲרֵי זוֹ תְּרוּמָה לְמָחָר. אִם אָמַר. הֲרֵי זֶה עֵירוּב. לֹא אָמַר כְּלוּם. פָּתַר לָהּ לְשֶׁעָבַר. וְהָתַנֵּי. רִבִּי חִיָיה אוֹמֵר. אִית לָךְ מֵימַר לְשֶׁעָבַר. חָזַר בּוֹ רִבִּי יוֹסֵי בֵּירִבִּי בּוּן מֵהָדָא.

Disse Rabi Elazar: uma pessoa se põe de pé na véspera do Shabat e diz: “Eis que isto é terumá amanhã”; mas uma pessoa não se põe de pé no Shabat e diz o mesmo: “Eis que isto é terumá amanhã”. Rabi Yossi beRabi Bun diz: uma pessoa não se põe de pé na véspera do Shabat e diz: “Eis que isto é terumá amanhã”. Uma matnita (a Mishná) diverge de Rabi Yossi beRabi Bun: “Um laguin (jarro) que é tevul yom (que imergiu e aguarda o pôr do sol), e alguém o encheu do barril de dízimo ainda tevel: se disse ‘Eis que isto é terumá amanhã, quando escurecer’, eis que é terumá amanhã; se disse ‘Eis que isto é eruv (a junção dos domínios)’, não disse nada.” Ele a explica como depois de feito. E não se ensinou? Rabi Chiya diz: “ele diz”, de antemão. Tens como dizer “depois de feito”? Retratou-se Rabi Yossi beRabi Bun da sua palavra por causa disto.

מַאי כְדוֹן. מִכְּבָר לִכְשֶׁאַפְרִישֶׁנָּהּ. הַגַּע עַצְמָךְ שֶׁהָיְתָה תְרוּמָה טְהוֹרָה. מִכְּבָר לִכְשֶׁאוֹכְלֶינָּהּ. הַגַּע עַצְמָךְ שֶׁהָיְתָה תְרוּמָה טְמֵיאָה. מִכְּבָר לְשֶׁאַנִּיחֶנָּהּ בְּזָוִית.

Como se diz agora? Diz: “Desde já, para quando eu a separar.” Considera que era terumá pura: diz “Desde já, para quando eu a comer.” Considera que era terumá impura: diz “Desde já, para quando eu a deixar num canto.”

06A terumá impura e o tevel com condição
Yerushalmi · Shabbat 18:1
תַּנֵּי. מְטַלְטְלִין אֶחָד תְּרוּמָה טְהוֹרָה וְאֶחָד תְּרוּמָה טְמֵיאָה. אָמַר רִבִּי זְעִירָה. הָדָא אָמְרָה. טֵבֵל שֶׁיֵּשׁ עָלָיו. תְּנַּי. מוּתָּר לְטַלְטְלוֹ. כֵּיצַד עוֹשֶׂה. נוֹתֵן עֵינָיו בְּמִקְצָתוֹ וְאוֹכֵל הַשְּׁאָר.

Ensina-se numa baraita: move-se tanto a terumá pura quanto a terumá impura. Disse Rabi Zeira: isto diz que o tevel sobre o qual há uma condição, feita na véspera, é permitido movê-lo no Shabat. Como faz a pessoa? Põe os olhos numa parte dele, a que será terumá, e come o resto.

07A mostarda, o chatzav e o vidro
Yerushalmi · Shabbat 18:1
תַּנֵּי. מְטַלְטְלִין הַחַרְדָּל מִפְּנֵי שֶׁהוּא מַאֲכָל יוֹנִים. וְאֶת הֶחָצָב מִפְּנֵי שֶׁהוּא מַאֲכָל צְבָאִים. וְאֶת הַזְּכוּכִית מִפְּנֵי שֶׁהוּא מַאֲכָל נָעֲמִיּוֹת. אָמַר רִבִּי נָתָן. אִם כֵּן יְטַלְטְלוּ הַזְּמוֹרוֹת מִפְּנֵי שֶׁהַפִּילִין אוֹכְלִין אוֹתָן.

Ensina-se numa baraita: move-se no Shabat a mostarda, porque é alimento de pombas; e move-se o chatzav (uma planta bulbosa, a cebola-albarrã), porque é alimento de gazelas; e o vidro, porque é alimento de avestruzes. Disse Rabi Natan: se é assim, que se movam também os ramos de videira, porque os elefantes os comem.

08O luf de Raban Shimon ben Gamliel
Yerushalmi · Shabbat 18:1
רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל מַתִּיר בַּלּוּף מִפְּנֵי שֶׁהוּא מַאֲכַל לָעוֹרְבִים. מָה אֲנָן קַיָימִין. אִם בְּשֶׁיֵּשׁ לוֹ מֵאוֹתוֹ הַמִּין וְאוֹתוֹ הַמִּין מָצוּי בַשּׁוּק. דִּבְרֵי הַכֹּל מוּתָּר. אִם בְּשֶׁאֵין לוֹ מֵאוֹתוֹ הַמִּין וְאֵין אוֹתוֹ הַמִּין מָצוּי בַשּׁוּק. דִּבְרֵי הַכֹּל אָסוּר. אֶלָּא כִי נָן קַיָימִין. בְּשֶׁיֵּשׁ לוֹ מֵאוֹתוֹ הַמִּין וְאֵין אוֹתוֹ הַמִּין מָצוּי בַשּׁוּק. רַבָּנִן אָמְרִין. מִכֵּיוָן שֶׁאֵין אוֹתוֹ הַמִּין מָצוּי בַשּׁוּק כְּמִי שֶׁאֵין לוֹ מֵאוֹתוֹ הַמִּין. וְרַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אָמַר. מִכֵּיוָן שֶׁיֵּשׁ לוֹ מֵאוֹתוֹ הַמִּין כְּמִי שֶׁאוֹתוֹ הַמִּין מָצוּי בַשּׁוּק.

“Raban Shimon ben Gamliel permite o luf, porque é alimento para os corvos.” Em que caso estamos tratando? Se é quando ele tem algo daquela espécie e aquela espécie se encontra no mercado, segundo as palavras de todos movê-lo é permitido. Se é quando ele não tem nada daquela espécie e aquela espécie não se encontra no mercado, segundo as palavras de todos movê-lo é proibido. Mas aqui estamos tratando do caso em que ele tem daquela espécie e aquela espécie não se encontra no mercado, e nisto divergem. Os rabanan (os sábios) dizem: uma vez que aquela espécie não se encontra no mercado, ele é como quem não tem daquela espécie. E Raban Shimon ben Gamliel diz: uma vez que ele tem daquela espécie, é como se aquela espécie se encontrasse no mercado.

09Os seixos de Chamat Gader
Yerushalmi · Shabbat 18:1
אָמַר רִבִּי זְעִירָה. לֹא אַתְיָא אֶלָּא כְּרִבִּי חֲנִינָא. דְּאָמַר. עוֹלִין הָיִינוּ עִם רִבִּי לְחַמַּת גָּדֵר וְהָיָה אוֹמֵר לָנוּ. בָּרְרוּ לָכֶם חַלּוּקֵי אֲבָנִים וְאַתֶּם מוּתָּרִין לְטַלְטְלָם לְמָחָר. אָמַר רִבִּי יוֹסֵה. שַׁנְיָיא הִיא הָכָא שֶׁהוּא כְכִסֵּא.

Disse Rabi Zeira: isto não vem senão conforme a opinião de Rabi Chanina, que disse: subíamos com Rabi a Chamat Gader (as fontes quentes de Gadara), e ele nos dizia na véspera do Shabat: escolhei para vós seixos lisos, e estareis permitidos a movê-los amanhã, no Shabat. Disse Rabi Yossi: há diferença aqui, porque a pedra lisa é como uma cadeira.

Nota

Esta é a primeira halachá do Perek Yud-Chet de Massechet Shabbat, Mefanin, e a sua Mishná corresponde inteira à Mishná Shabbat 18:1 da Mishná avulsa, na numeração do Sefaria, de “desocupam-se até quatro ou cinco cestos” até “porque é alimento para os corvos”, como antecipou a nota final da halachá 17:7. No Bavli, a mesma Mishná está em Shabbat 126b, e a sua guemará segue até 128a. As diferenças de redação entre o Yerushalmi e a avulsa são pequenas: o Yerushalmi diz הָאוֹרְחִין, onde a avulsa diz הָאוֹרְחִים; diz וְלֹא אֶת מַעֲשֵׂר רִאשׁוֹן, onde a avulsa diz וְלֹא מַעֲשֵׂר רִאשׁוֹן; diz לֹא אֶת הַלּוּף וְלֹא אֶת הַחַרְדָּל, onde a avulsa diz וְלֹא אֶת הַלּוּף, וְלֹא הַחַרְדָּל; e diz מַתִּיר בַּלּוּף e מַאֲכַל לָעוֹרְבִים, onde a avulsa diz מַתִּיר בְּלוּף e מַאֲכַל עוֹרְבִין; as demais diferenças são só de grafia e de vocalização, como אֲפִילוּ e אֲפִלּוּ, הַטֵּבֵל e הַטֶּבֶל. O Bavli, em 126b, diz que o tremoço seco se desocupa מִפְּנֵי שֶׁהוּא מַאֲכָל לְעִזִּים, “porque é alimento para as cabras”, onde o Yerushalmi e a avulsa dizem “para os pobres”. No hebraico do Sefaria, o primeiro segmento é a Mishná, e os nove seguintes são a guemará; cada seção numerada corresponde a um desses segmentos, de modo que a seção 01 é o segundo segmento e a seção 09 é o décimo. O segmento da seção 05 aparece em dois pares de hebraico e português dentro da mesma seção; nenhum segmento foi dividido entre seções, e nada foi deixado de fora. O Sefaria abre a Mishná com o rótulo “mishná” e a guemará com o rótulo “halachá”, que tiramos; depois deles não há marcador numérico, e não inventamos nenhum. Tiramos também os marcadores embutidos da coluna 16c da edição de Veneza (no início da seção 01) e das folhas 84b (na seção 04) e 85a (na seção 05) da edição de Vilna, que não fazem parte do texto. Não há colchetes nem parênteses no hebraico. Mantivemos como estão no Sefaria a grafia שֶׁעָלָת, na seção 04, onde a Mishná Terumot escreve שֶׁעָלְתָה, e a palavra תְּנַּי, na seção 06, que o Sefaria isola entre pontos.

Referências conferidas. A Mishná citada na seção 01 com “ensinamos lá” é a Mishná Shekalim 3:2, que diz que em três cestos de três seá cada um se retira a contribuição da câmara. A Mishná citada na seção 02 com “lá ensinamos” é a Mishná Shabbat 8:1, que abre com “quem leva para fora vinho, o bastante para misturar o copo”. As seções 01 e 02 estão também no Yerushalmi Shabbat 8:1, em ordem inversa: ali a pergunta sobre os copos vem primeiro, na própria halachá do vinho, e a dos cestos vem depois, introduzida por “lá ensinamos”; ali Rabi Zeira se escreve זְעוּרָא, a resposta sobre os copos diz נִלְמוֹד, e o ensino de Rabi Chiya diz אַרְבָּעָה כּוֹסוֹת שֶׁאָמְרוּ יֵשְׁנָן רְבִיעִית יַיִן בָּאִיטַלְקִי, “os quatro copos que disseram contêm uma reviit de vinho pela medida itálica”. A Tosefta Pesachim 10:1 (ed. Lieberman) diz que não se dão ao pobre menos de quatro copos de vinho que tenham uma reviit. A baraita da seção 03 tem paralelo no Bavli, Shabbat 127a: não se começa pelo depósito, mas se faz nele um caminho para entrar e sair, que o Bavli explica como um caminho feito com os pés, ao entrar e ao sair; ali mesmo, Rabi Achá e Rabi Shimon divergem sobre o monte de grão começado ou não na véspera do Shabat; e, em 126b, o Bavli atribui o “mas não o depósito” a Rabi Yehudá, que sustenta o muktzé (o que foi posto de lado e não se move no Shabat), e, em 127a, a Rabi Shimon, que não o sustenta. A Mishná citada na seção 04 é a Mishná Terumot 5:2: uma seá de terumá impura caiu em cem de produto profano puro; Rabi Eliezer diz que se retire e se queime, porque a seá que caiu é a seá que subiu. A Mishná citada na seção 05 é a Mishná Tevul Yom 4:4, que diz “terumá do dízimo” onde o nosso texto diz só “terumá”. Toda a seção 05 e a seção 06 estão também no Yerushalmi Demai, no fim da halachá 7:4 e no início da 7:5, na numeração do Sefaria, onde a primeira palavra é de Rabi Yitzchak bar Elazar, e não de Rabi Elazar, e onde se lê טֵבֵל שֶׁיֵּשׁ עָלָיו תְּנַיי מוֹתָּר לְטַלְטְלוֹ בְשַׁבָּת, com “no Shabat”. A baraita da seção 07 está na Tosefta Shabbat 14:8 (ed. Lieberman) e no Bavli, Shabbat 128a; nas duas, o vidro é palavra de Raban Shimon ben Gamliel, e não do texto anônimo; a Tosefta acrescenta a regra de que se move tudo o que é do preparado para o Shabat; e o Bavli responde a Rabi Natan que as avestruzes são comuns e os elefantes não, e Amemar diz que isso vale quando a pessoa tem avestruzes. Em 128a, o Bavli explica também o tevel da Mishná como o tevel por decreto dos sábios. A palavra de Rabi Chanina sobre os seixos de Chamat Gader, na seção 09, está também no Yerushalmi Shabbat 4:2, onde se lê בָּחֲרוּ לָכֶם חֲלָקֵי אֲבָנִים, e onde Rabi Zeira, os companheiros, os de Tzipori e Rabi Yochanan discutem o que é preciso fazer às pedras para que se possam mover. A Mishná Shabbat 18:2, que segue, trata dos feixes de palha, de lenha e de ramos preparados para alimento dos animais.

Observações de leitura. Na seção 01, a resposta de Rabi Yoshiyá aprende a medida de um cesto, que a nossa Mishná não diz, dos cestos de três seá da Mishná Shekalim, e a conclusão, que o texto não diz, é que a medida de um cesto é de três seá. Na seção 02, a medida do copo se aprende dos quatro copos do Pessach; o hebraico não diz se a reviit é a de cada copo ou a dos quatro juntos, e “vinho itálico” pode querer dizer a medida itálica, como lê Guggenheimer e como sugere o paralelo do capítulo 8; deixamos a ambiguidade. Na seção 03, “segundo esta ordem” entendemos como os quatro ou cinco cestos da Mishná; o texto não diz quem são os que “concordam”, e a resposta parece ser que do depósito não se tira nada, mas se abre nele um caminho. Na seção 04, o dimúa é a mistura de terumá com produto profano: se a terumá era pura, a mistura é comida para um cohen e se move; se era impura, não serve para nada e não se move. A frase seguinte é uma segunda explicação: “fazer subir” é a anulação da terumá caída em cem vezes a sua quantidade de produto profano, quando se retira dali uma quantidade igual à que caiu; a palavra “move-se” em itálico completa o sentido, e Guggenheimer lê a frase como uma alternativa, “ou”. A palavra de Rabi Eliezer mostra que, para ele, basta retirar a seá, e por isso a mistura não fica proibida no Shabat. Na seção 05, o tevul yom é o jarro que imergiu e só fica puro ao pôr do sol: quem quer separar a terumá com ele só pode fazê-lo de noite, quando já é Shabat, e por isso a declara na véspera; a Mishná de Tevul Yom contradiz Rabi Yossi beRabi Bun, que responde que ela vale só depois de feito; a baraita de Rabi Chiya, que ensina a fórmula “ele diz”, de antemão, o fez retratar-se. As três fórmulas finais, “desde já, para quando eu a separar”, “para quando eu a comer” e “para quando eu a deixar num canto”, são as que se dizem na véspera, conforme a terumá seja comum, pura ou impura. Na seção 06, a palavra תְּנַּי, que o Sefaria põe entre pontos como se fosse “ensina-se”, lemos como תְּנַיי, “condição”, pelo paralelo de Demai; a leitura é incerta. Na seção 07, a identificação do chatzav é incerta: é uma planta de bulbo, que muitos identificam com a cebola-albarrã, e que Guggenheimer, por uma identificação dos geonim, traduz “rue”, arruda. Na seção 08, o texto não diz de que “espécie” se trata, se dos corvos ou do luf; Guggenheimer entende os animais, e a pergunta é se basta que a pessoa os tenha para que o luf seja comida preparada. Na seção 09, o texto não diz a que se refere o “isto” de Rabi Zeira; Guggenheimer entende que a frase pertence à discussão da Mishná 18:2, dos feixes preparados para os animais, mas ela está aqui no hebraico do Sefaria, e assim a deixamos; a palavra de Rabi Yossi distingue as pedras lisas, que servem logo de assento, como uma cadeira, de outras coisas que precisam de preparo. A expressão “na véspera do Shabat”, em itálico, completa o sentido de “amanhã”. As palavras em itálico são a nossa leitura para completar a frase.

Comparação com a tradução inglesa. Seguiu-se o hebraico frase a frase. No segundo segmento, a tradução de Guggenheimer no Sefaria começa com uma frase que não está no hebraico, uma objeção de Rabi Elazar sobre os feixes de palha, que a sua própria nota liga à Mishná 18:2; não a traduzimos. Ele traduz אִיטַלְקִי por “an Italic quartarius”, e nós, “vinho itálico”. Ele acrescenta entre colchetes “of the tithe” na Mishná de Tevul Yom; deixamos esse dado na nota, porque não está no nosso hebraico. Ele traduz o chatzav por “rue”, os נָעֲמִיּוֹת por “ostriches”, como nós, avestruzes, e o luf por “serpentary”. Ele escreve “Rebbi Eleazar” tanto para רִבִּי לָעְזָר, na seção 04, como para רִבִּי אֶלְעָזָר, na seção 05; seguimos o hebraico, “Rabi Lazar” e “Rabi Elazar”. Ele escreve “Rebbi Zeˋira”, “Rebbi Joshiah”, “Rebbi Ḥiyya”, “Rebbi Yose ben Rebbi Abun”, “Rebbi Nathan”, “Rabban Simeon ben Gamliel”, “Rebbi Ḥanina” e “Rebbi Yose”; mantivemos “Rabi Zeira”, “Rabi Yoshiyá”, “Rabi Chiya”, “Rabi Yossi beRabi Bun”, “Rabi Natan”, “Raban Shimon ben Gamliel”, “Rabi Chanina” e “Rabi Yossi”, como nas halachot anteriores deste tratado. Das suas remissões, foram conferidas e estão corretas as da Mishná Shekalim 3:2, da Mishná Terumot 5:2, da Mishná Tevul Yom 4:4, da Tosefta Pesachim 10:1 e da Tosefta Shabbat 14:8 (ed. Lieberman), do Bavli, Shabbat 126b, 127a e 128a, e do Yerushalmi Shabbat 4:2 e 8:1; a do Yerushalmi Demai 7:5 corresponde, na numeração do Sefaria, ao fim da halachá 7:4 e ao início da 7:5.

Com esta halachá, abre-se o Perek Yud-Chet de Massechet Shabbat, Mefanin (מְפַנִּין).