Seder Tehorot · Massechet Pará · Perek Yud-Alef · Mishná 6 de 9

Quem é obrigado à imersão contamina a água e a cinza de chatat: toque e carregar

כֹּל הַטָּעוּן בִּיאַת מַיִם, בֵּין מִדִּבְרֵי תוֹרָה בֵּין מִדִּבְרֵי סוֹפְרִים, מְטַמֵּא אֶת מֵי חַטָּאת וְאֶת אֵפֶר חַטָּאת וְאֶת הַמַּזֶּה מֵי חַטָּאת, בְּמַגָּע וּבְמַשָּׂא. הָאֵזוֹב הַמֻּכְשָׁר, וְהַמַּיִם שֶׁאֵינָן מְקֻדָּשִׁים, וּכְלִי רֵיקָם הַטָּהוֹר לְחַטָּאת, בְּמַגָּע וּבְמַשָּׂא, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, בְּמַגָּע אֲבָל לֹא בְמַשָּׂא:
Mishná (ed. Torat Emet, domínio público) · tradução original PT-BR

A Mishná · הַמִּשְׁנָה

Aquele que é obrigado à imersão, por Torá ou por decreto dos escribas, contamina por toque e por carregar a água de chatat, a cinza de chatat e quem asperge; e a disputa de Rabi Meir e os sábios sobre se o hissopo apto, a água não santificada e o utensílio vazio se contaminam também por carregar

Todo aquele que é obrigado à imersão em água, seja por palavras da Torá seja por palavras dos escribas, contamina a água de chatat, a cinza de chatat e aquele que asperge a água de chatat, por toque e por carregar. O hissopo apto, e a água que ainda não foi santificada, e o utensílio vazio puro para a chatat — por toque e por carregar, palavras de Rabi Meir. Mas os sábios dizem: por toque, mas não por carregar.

Nesta mishná, a Torá e os sábios se equiparam quanto a um ponto: seja a impureza bíblica, seja a rabínica, ambas contaminam a água de chatat, a cinza de chatat e o próprio aspergidor tanto pelo toque direto quanto pelo simples ato de carregar — pois, por decreto, tudo o que contamina a chatat por toque também a contamina por transporte, sem exceção. A disputa entre Rabi Meir e os sábios recai sobre três outros objetos: o hissopo que já recebeu o preparo necessário para se tornar suscetível à impureza (por ser alimento), a água ainda não misturada à cinza mas já destinada a sê-lo, e o utensílio vazio mas puro e destinado a conter a chatat. Para Rabi Meir, esses três também se contaminam tanto por toque quanto por carregar; os sábios restringem-nos ao toque direto, e a halachá segue os sábios.

כֹּל הַטָּעוּן בִּיאַת מַיִם, בֵּין מִדִּבְרֵי תוֹרָה בֵּין מִדִּבְרֵי סוֹפְרִים, מְטַמֵּא אֶת מֵי חַטָּאת וְאֶת אֵפֶר חַטָּאת וְאֶת הַמַּזֶּה מֵי חַטָּאת, בְּמַגָּע וּבְמַשָּׂא. הָאֵזוֹב הַמֻּכְשָׁר, וְהַמַּיִם שֶׁאֵינָן מְקֻדָּשִׁים, וּכְלִי רֵיקָם הַטָּהוֹר לְחַטָּאת, בְּמַגָּע וּבְמַשָּׂא, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, בְּמַגָּע אֲבָל לֹא בְמַשָּׂא:

Halachot · הֲלָכוֹת

Rambam · Perush HaMishná, Pará 11:6
האזוב. מכלל האוכלים ולזה לא יטמא אלא אחר הכשר… והלכה כחכמים:

Sobre “o hissopo”: é da categoria dos alimentos, e por isso não se contamina senão depois de receber o preparo de líquido; e, se nele tocou até mesmo aquele que comeu alimentos impuros, este o contamina, e não se poderá aspergir com ele a água de chatat. E do mesmo modo, aquele que é obrigado à imersão em água, ainda que por palavras dos escribas, contamina as águas que ainda não foram santificadas e estão preparadas para serem santificadas, e o utensílio vazio puro para a chatat — isto é, um utensílio que é puro em relação à chatat, destinado a conter nele a cinza da vaca ou as águas santificadas, e semelhantes a isso. E a halachá é como os sábios.

Bartenura · Pará 11:6
מְטַמֵּא אֶת מֵי חַטָּאת. וַאֲפִלּוּ לְאַחַר שֶׁטָּבַל…

Sobre “contamina a água de chatat”: e mesmo depois de ter imergido, se não imergiu com essa intenção específica para a chatat, é como se não tivesse imergido — pois ensinamos no capítulo “Ein Doreshin” (Chaguigá 18a) que aquele que imergiu para coisas sagradas e se firmou nesse estado de pureza está proibido quanto à chatat. Mas, uma vez tendo imergido com essa intenção para a chatat, mesmo o tevul yom de origem bíblica, que é inválido para a teruma e para coisas sagradas, é apto para a chatat — pois o tevul yom é apto na preparação da vaca ruiva.

Sobre “e aquele que asperge a água de chatat, por toque e por carregar”: e nisto todos concordam. Mas quanto ao hissopo apto a receber impureza — que, por ser alimento, precisa do preparo de que lhe venha água —, e do mesmo modo quanto às águas que ainda não foram santificadas e estão destinadas a ser santificadas, e ao utensílio vazio, puro, destinado a conter nele a cinza de chatat — nisto discordam Rabi Meir e os sábios. E a halachá é como os sábios.

Perush — os Mefarshim · הַמְּפָרְשִׁים

Massechet Pará não possui Guemará no Talmud Bavli — como a maior parte de Seder Tehorot (com exceção de Massechet Nidá), é um tratado de mishnayot puras, sem o debate amoraíco que caracteriza a maioria dos demais tratados. Por isso, o comentário de Rashi é omitido em todas as mishnayot deste tratado.