Talmud Bavli · Massechet Keilim · Perek Heh
פֶּרֶק חֲמִישִׁי

Mishná de Keilim, quinto perek — adaptada à trilha Bavli

11 mishnayot · sem Guemará no Talmud Bavli
Nota

Massechet Keilim não possui Guemará no Talmud Bavli — apenas a Mishná é impressa/estudada nesta trilha. Esta página apresenta a Mishná adaptada ao formato da trilha Bavli; para o estudo devocional completo, com fontes da Torá, halachot dos códigos e o perush dos mefarshim, veja a versão completa na Mishná.

A Mishná · הַמִּשְׁנָה

Mishná 1“O forno: seu inicial é de quatro [tefachim], e o que resta dele é de quatro [tefachim] —”
Abre o Perek Hei com o forno (tanur) de barro: a medida mínima exigida em sua construção e a medida mínima que deve restar dele quando danificado para que continue suscetível à impureza, segundo Rabi Meir e os sábios; e a regra geral do término de sua fabricação

1 O forno: seu inicial é de quatro [tefachim], e o que resta dele é de quatro [tefachim] — palavras de Rabi Meir. E os sábios dizem: a que se referem estas palavras? Ao forno grande; mas no pequeno, seu inicial é de qualquer medida, e o que resta dele é a maior parte, a partir de quando se completa sua fabricação. Qual é o término de sua fabricação? A partir de quando é aceso o suficiente para nele assar sufganin. Rabi Yehudá diz: a partir de quando se acende o novo o suficiente para, num velho, assar sufganin.

תַּנּוּר, תְּחִלָּתוֹ אַרְבָּעָה, וּשְׁיָרָיו אַרְבָּעָה, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, בַּמֶּה דְבָרִים אֲמוּרִים, בְּגָדוֹל. אֲבָל בְּקָטָן, תְּחִלָּתוֹ כָּל שֶׁהוּא, וּשְׁיָרָיו רֻבּוֹ, מִשֶּׁתִּגָּמֵר מְלַאכְתּוֹ. אֵיזֶהוּ גְמַר מְלַאכְתּוֹ, מִשֶּׁיַּסִּיקֶנּוּ כְּדֵי לֶאֱפוֹת בּוֹ סֻפְגָּנִין. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, מִשֶּׁיַּסִּיק אֶת הֶחָדָשׁ, כְּדֵי לֶאֱפוֹת בַּיָּשָׁן סֻפְגָּנִין:
Mishná 2“A kirá: seu inicial é de três [dedos], e o que resta dela é de três [dedos], a partir de”
As medidas da kirá (fogão de duas bocas) e do kupach (fogão de uma boca); o teste de suscetibilidade pelo ovo cozido; e a regra da pedra que se projeta do forno, da kirá ou do kupach como ligação que transmite impureza, com a ressalva de Rabi Yehudá e o caso de dois fornos vizinhos

1 A kirá: seu inicial é de três [dedos], e o que resta dela é de três [dedos], a partir de quando se completa sua fabricação. Qual é o término de sua fabricação? A partir de quando se acende o suficiente para nela cozinhar o mais leve dos ovos, batido e colocado numa panela. O kupach: se foi feito para assar, sua medida é como a do forno; se foi feito para cozinhar, sua medida é como a da kirá. A pedra que se projeta do forno um tefach, e da kirá três dedos, é considerada ligação. A que se projeta do kupach: se foi feito para assar, sua medida é como a do forno; se foi feito para cozinhar, sua medida é como a da kirá. Disse Rabi Yehudá: não disseram um tefach senão entre o forno e a parede. Se havia dois fornos adjacentes um ao outro, atribui-se a este um tefach e àquele um tefach, e o restante é puro.

כִּירָה, תְּחִלָּתָהּ שָׁלֹשׁ, וּשְׁיָרֶיהָ שָׁלֹשׁ, מִשֶּׁתִּגָּמֵר מְלַאכְתָּהּ. אֵיזֶהוּ גְמַר מְלַאכְתָּהּ, מִשֶּׁיַּסִּיקֶנָּה, כְּדֵי לְבַשֵּׁל עָלֶיהָ בֵיצָה קַלָּה שֶׁבַּבֵּיצִים, טְרוּפָה וּנְתוּנָה בְאִלְפָּס. הַכֻּפָּח, עֲשָׂאוֹ לַאֲפִיָּה, שִׁעוּרוֹ כַּתַּנּוּר. עֲשָׂאוֹ לְבִשּׁוּל, שִׁעוּרוֹ כַּכִּירָה. הָאֶבֶן הַיּוֹצֵא מִן הַתַּנּוּר טֶפַח, וּמִן הַכִּירָה שָׁלֹשׁ אֶצְבָּעוֹת, חִבּוּר. הַיּוֹצֵא מִן הַכֻּפָּח, עֲשָׂאוֹ לַאֲפִיָּה, שִׁעוּרוֹ כַּתַּנּוּר. עֲשָׂאוֹ לְבִשּׁוּל, שִׁעוּרוֹ כַּכִּירָה. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, לֹא אָמְרוּ טֶפַח, אֶלָּא בֵין הַתַּנּוּר וְלַכֹּתֶל. הָיוּ שְׁנֵי תַנּוּרִין סְמוּכִים זֶה לָזֶה, נוֹתֵן לָזֶה טֶפַח וְלָזֶה טֶפַח, וְהַשְּׁאָר טָהוֹר:
Mishná 3“A coroa da kirá é pura”
A coroa da kirá, um acréscimo puro por não ser parte essencial; a cerca do forno, suscetível à impureza a partir de quatro tefachim de altura; e os compartimentos da kirá para o frasco de óleo, os temperos e a lâmpada, na disputa entre Rabi Meir e Rabi Yishmael

1 A coroa da kirá é pura. A cerca do forno: quando tem quatro tefachim de altura, torna-se impura por contato e por ar; menor que isso, é pura. Se a ligou a ele, ainda que sobre apenas três pedras, é impura. O lugar do frasco de óleo, o lugar dos temperos e o lugar da lâmpada que há na kirá tornam-se impuros por contato, mas não se tornam impuros por ar — palavras de Rabi Meir. Rabi Yishmael purifica.

עֲטֶרֶת כִּירָה, טְהוֹרָה. טִירַת הַתַּנּוּר, בִּזְמַן שֶׁהִיא גְבוֹהָה אַרְבָּעָה טְפָחִים, מִטַּמְּאָה בְמַגָּע וּבַאֲוִיר. פְּחוּתָה מִכָּאן, טְהוֹרָה. אִם חִבְּרָהּ לוֹ, אֲפִלּוּ עַל שָׁלֹשׁ אֲבָנִים טְמֵאָה. בֵּית הַפַּךְ וּבֵית הַתְּבָלִין וּבֵית הַנֵּר שֶׁבַּכִּירָה, מִטַּמְּאִין בְּמַגָּע וְאֵינָן מִטַּמְּאִין בַּאֲוִיר, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. רַבִּי יִשְׁמָעֵאל מְטַהֵר:
Mishná 4“Um forno que foi aceso por trás, ou que foi aceso sem o conhecimento de seu dono, ou que”
O aquecimento que completa a fabricação do forno vale ainda que ocorra por trás, sem conhecimento do dono, ou ainda na casa do artesão; e o caso concreto do incêndio nos fornos de Kfar Signá, julgado por Rabán Gamliel em Yavne

1 Um forno que foi aceso por trás, ou que foi aceso sem o conhecimento de seu dono, ou que foi aceso na casa do artesão, é impuro. Aconteceu que caiu um incêndio nos fornos de Kfar Signá, e o caso veio a Yavne, e Rabán Gamliel os declarou impuros.

תַּנּוּר שֶׁהֻסַּק מֵאֲחוֹרָיו, אוֹ שֶׁהֻסַּק שֶׁלֹּא לְדַעְתּוֹ, אוֹ שֶׁהֻסַּק בְּבֵית הָאֻמָּן, טָמֵא. מַעֲשֶׂה שֶׁנָּפְלָה דְלֵקָה בְתַנּוּרֵי כְפַר סִגְנָה, וּבָא מַעֲשֶׂה לְיַבְנֶה, וְטִמְּאָן רַבָּן גַּמְלִיאֵל:
Mishná 5“O acréscimo do forno dos donos de casa é puro”
O acréscimo do forno (musaf hatanur) é puro nas mãos dos donos de casa, que não o utilizam, e impuro nas mãos dos padeiros, que dele se servem; e a mesma distinção entre a caldeira dos que cozem azeitonas e a dos tintureiros

1 O acréscimo do forno dos donos de casa é puro; mas o dos padeiros é impuro, porque nele se apoia o espeto. Rabi Yochanan HaSandlar diz: porque nele se assa quando se está apertado. Semelhante a isso: o acréscimo da caldeira dos que cozem azeitonas é impuro; mas o dos tintureiros é puro.

מוּסַף הַתַּנּוּר שֶׁל בַּעֲלֵי בָתִּים, טָהוֹר. וְשֶׁל נַחְתּוֹמִין, טָמֵא, מִפְּנֵי שֶׁהוּא סוֹמֵךְ עָלָיו אֶת הַשַּׁפּוּד. רַבִּי יוֹחָנָן הַסַּנְדְּלָר אוֹמֵר, מִפְּנֵי שֶׁהוּא אוֹפֶה בוֹ כְּשֶׁהוּא נִדְחָק. כַּיּוֹצֵא בוֹ, מוּסַף הַיּוֹרָה שֶׁל שׁוֹלְקֵי זֵיתִים, טָמֵא. וְשֶׁל צַבָּעִים, טָהוֹר:
Mishná 6“Um forno em que se pôs terra até a metade”
O forno preenchido com terra até a metade, com regra distinta para contato e para ar em cada metade; e o forno colocado sobre a boca de um poço ou de uma cova, apoiado numa pedra, na disputa entre Rabi Yehudá e os sábios

1 Um forno em que se pôs terra até a metade: da terra para baixo, torna-se impuro por contato; da terra para cima, torna-se impuro por ar. Se o colocou sobre a boca de um poço ou sobre a boca de uma cova, e ali pôs uma pedra: Rabi Yehudá diz, se se acende por baixo e ele se aquece também por cima, é impuro. E os sábios dizem: visto que foi aceso de algum modo, é impuro.

תַּנּוּר שֶׁנָּתַן בּוֹ עָפָר עַד חֶצְיוֹ, מֵעָפָר וּלְמַטָּן, מִטַּמֵּא בְמַגָּע. מֵעָפָר וּלְמַעְלָן, מִטַּמֵּא בַאֲוִיר. נְתָנוֹ עַל פִּי הַבּוֹר אוֹ עַל פִּי הַדּוּת, וְנָתַן שָׁם אֶבֶן, רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אִם מַסִּיק מִלְּמַטָּן, וְהוּא נִסּוֹק מִלְמַעְלָן, טָמֵא. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, הוֹאִיל וְהֻסַּק מִכָּל מָקוֹם, טָמֵא:
Mishná 7“Um forno que se tornou impuro, como se purifica? Divide-se em três partes, e raspa-se o”
O método de purificação do forno impuro por meio de sua quebra em três partes, com as opiniões divergentes de Rabi Meir e Rabi Shimon; e a regra de qual pedaço permanece impuro quando o forno é dividido de forma desigual

1 Um forno que se tornou impuro, como se purifica? Divide-se em três partes, e raspa-se o reboco até que fique [rente] ao chão. Rabi Meir diz: não é necessário raspar o reboco, nem que fique [rente] ao chão; mas se reduz por dentro a menos de quatro tefachim. Rabi Shimon diz: e é necessário deslocá-lo. Se o dividiu em duas partes, uma grande e outra pequena, a grande é impura e a pequena é pura. Se o dividiu em três partes, uma grande como as outras duas, a grande é impura, e as duas pequenas são puras.

תַּנּוּר שֶׁנִּטְמָא, כֵּיצַד מְטַהֲרִין אוֹתוֹ. חוֹלְקוֹ לִשְׁלֹשָׁה, וְגוֹרֵר אֶת הַטְּפֵלָה עַד שֶׁיְּהֵא בָאָרֶץ. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, אֵינוֹ צָרִיךְ לִגְרֹר אֶת הַטְּפֵלָה, וְלֹא עַד שֶׁיְּהֵא בָאָרֶץ, אֶלָּא מְמַעֲטוֹ מִבִּפְנִים אַרְבָּעָה טְפָחִים. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, וְצָרִיךְ לְהַסִּיעוֹ. חִלְּקוֹ לִשְׁנַיִם, אֶחָד גָּדוֹל וְאֶחָד קָטָן, הַגָּדוֹל טָמֵא וְהַקָּטָן טָהוֹר. חֲלָקוֹ לִשְׁלֹשָׁה, אֶחָד גָּדוֹל כִּשְׁנַיִם, הַגָּדוֹל טָמֵא, וּשְׁנַיִם הַקְּטַנִּים טְהוֹרִין:
Mishná 8“Cortou-o em anéis pela largura, [cada um] menos de quatro tefachim, é puro”
O forno cortado em anéis de menos de quatro tefachim, puro; seu retorno à impureza quando rebocado com barro e novamente aceso; e a estrutura reforçada com areia, sem verdadeira ligação de barro entre as partes, que permanece pura mesmo servindo para assar

1 Cortou-o em anéis pela largura, [cada um] menos de quatro tefachim, é puro. Se o rebocou com barro, recebe impureza a partir de quando o acende o suficiente para nele assar sufganin. Se afastou dele o reboco e pôs areia ou uma pedrinha entre eles, sobre isso disseram: a nidá e a pura podem assar nele, e ele é puro.

חֲתָכוֹ חֻלְיוֹת לְרָחְבּוֹ, פָּחוֹת מֵאַרְבָּעָה טְפָחִים, טָהוֹר. מֵרְחוֹ בְטִיט, מְקַבֵּל טֻמְאָה מִשֶּׁיַּסִּיקֶנּוּ כְּדֵי לֶאֱפוֹת בּוֹ סֻפְגָּנִין. הִרְחִיק מִמֶּנּוּ אֶת הַטְּפֵלָה וְנָתַן חֹל אוֹ צְרוֹר בֵּינְתַיִם, בָּזֶה אָמְרוּ, הַנִּדָּה וְהַטְּהוֹרָה אוֹפוֹת בּוֹ וְהוּא טָהוֹר:
Mishná 9“Um forno que veio cortado [em peças] da casa do artesão, e fez para ele aros, e os coloca”
O forno em peças, ligado apenas por aros (limudin) e não por barro, que permanece puro mesmo depois de se tornar impuro por outra via e de os aros serem removidos e recolocados; e sua transformação em forno completo, suscetível à impureza, quando enfim rebocado com barro

1 Um forno que veio cortado [em peças] da casa do artesão, e fez para ele aros, e os coloca sobre ele, e ele é puro; [se] se tornou impuro, e removeu seus aros, é puro. Se os devolveu, é puro. Se o rebocou com barro, recebe impureza, e não é necessário acendê-lo, pois já foi aceso.

תַּנּוּר שֶׁבָּא מְחֻתָּךְ מִבֵּית הָאֻמָּן, וְעָשָׂה בוֹ לִמּוּדִין, וְנוֹתְנָן עָלָיו וְהוּא טָהוֹר, נִטְמָא. וְסִלֵּק אֶת לִמּוּדָיו, טָהוֹר. הֶחֱזִירָן לוֹ, טָהוֹר. מֵרְחוֹ בְטִיט, מְקַבֵּל טֻמְאָה, וְאֵינוֹ צָרִיךְ לְהַסִּיקֶנּוּ, שֶׁכְּבָר הֻסָּק:
Mishná 10“Cortou-o em anéis e pôs areia entre um anel e outro”
O forno cortado em anéis com areia entre eles e revestido de barro por fora, na disputa entre Rabi Eliezer e os sábios sobre se a areia interrompe a ligação — este é o forno de Achnai; e as caldeiras dos árabes cavadas na terra, cuja impureza depende de o reboco poder sustentar-se por si mesmo — o forno de Ben Dinai

1 Cortou-o em anéis e pôs areia entre um anel e outro: Rabi Eliezer purifica, e os sábios impurificam. Este é o forno de Achnai. As caldeiras dos árabes, que se cava na terra e se reboca com barro: se o reboco pode sustentar-se por si mesmo, é impura; e se não, é pura. E este é o forno de Ben Dinai.

חֲתָכוֹ חֻלְיוֹת וְנָתַן חֹל בֵּין חֻלְיָא לְחֻלְיָא, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר מְטַהֵר, וַחֲכָמִים מְטַמְּאִין. זֶה תַנּוּרוֹ שֶׁל עַכְנָאי. יוֹרוֹת הָעַרְבִיִּין שֶׁהוּא חוֹפֵר בָּאָרֶץ וְטָח בְּטִיט, אִם יָכוֹל הַטִּיחַ לַעֲמוֹד בִּפְנֵי עַצְמוֹ, טָמֵא. וְאִם לָאו, טָהוֹר. וְזֶה תַנּוּרוֹ שֶׁל בֶּן דִּינָאי:
Mishná 11“Um forno de pedra e de metal é puro, mas é impuro pela categoria de vasos de metal”
Encerra o capítulo com o forno e a kirá de pedra ou de metal — puros pela lei do vaso de barro, mas impuros pela lei do vaso de metal quando for o caso; as regras do furo, da lasca e da rachadura reparados com barro; e a disputa de Rabi Yehudá sobre o reboco interno e externo da kirá de metal

1 Um forno de pedra e de metal é puro, mas é impuro pela categoria de vasos de metal. Se foi furado, foi lascado, foi rachado, [e] fez para ele um reboco, ou um acréscimo de barro, é impuro. Qual deve ser o tamanho do furo [para ser puro]? O suficiente para que saia por ele o fogo. E o mesmo vale para a kirá. A kirá de pedra e de metal é pura, mas é impura pela categoria de vasos de metal; se foi furada, foi lascada, foi rachada, [e] fez para ela pés, é impura. Se a rebocou com barro, seja por dentro seja por fora, é pura. Rabi Yehudá diz: por dentro é impura, e por fora é pura.

תַּנּוּר שֶׁל אֶבֶן וְשֶׁל מַתֶּכֶת, טָהוֹר, וְטָמֵא מִשּׁוּם כְּלֵי מַתָּכוֹת. נִקַּב, נִפְגַּם, נִסְדַּק, עָשָׂה לוֹ טְפֵלָה, אוֹ מוּסָף שֶׁל טִיט, טָמֵא. כַּמָּה יְהֵא בַנֶּקֶב, כְּדֵי שֶׁיֵּצֵא בוֹ הָאוּר. וְכֵן בְּכִירָה. כִּירָה שֶׁל אֶבֶן וְשֶׁל מַתֶּכֶת טְהוֹרָה, וּטְמֵאָה מִשּׁוּם כְּלֵי מַתָּכוֹת, נִקְּבָה, נִפְגְּמָה, נִסְדְּקָה, עָשָׂה לָהּ פִּטְפּוּטִין, טְמֵאָה. מֵרְחָהּ בְּטִיט בֵּין מִבִּפְנִים בֵּין מִבַּחוּץ, טְהוֹרָה. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, מִבִּפְנִים טְמֵאָה, וּמִבַּחוּץ טְהוֹרָה: