Seder Zeraim · Massechet Berachot · Perek Tet · Mishná 4

"Aquele que entra numa grande cidade reza duas vezes"

הַנִּכְנָס לִכְרַךְ מִתְפַּלֵּל שְׁתַּיִם
Mishná (ed. Torat Emet, domínio público) · tradução original PT-BR

A Mishná · הַמִּשְׁנָה

Duas orações — ao entrar e ao sair

1 Aquele que entra numa grande cidade reza duas vezes: uma ao entrar e outra ao sair.

הַנִּכְנָס לִכְרַךְ מִתְפַּלֵּל שְׁתַּיִם, אַחַת בִּכְנִיסָתוֹ וְאַחַת בִּיצִיאָתוֹ.
A opinião de Ben Azai: quatro — agradecimento e súplica

2 Ben Azai diz: quatro — duas ao entrar e duas ao sair.

3 E dá agradecimento pelo que já passou, e clama pelo que há de vir.

בֶּן עַזַּאי אוֹמֵר, אַרְבַּע, שְׁתַּיִם בִּכְנִיסָתוֹ וּשְׁתַּיִם בִּיצִיאָתוֹ, וְנוֹתֵן הוֹדָאָה לְשֶׁעָבַר, וְצוֹעֵק לֶעָתִיד לָבֹא:

Fontes da Torá · מְקוֹרוֹת בַּתּוֹרָה

A prática de suplicar proteção ao partir e agradecer ao chegar em segurança reflete o padrão bíblico da oração do viajante, cujo modelo clássico é a súplica de Yaakov antes de sua jornada.

Bereshit (Gênesis) 28:20
אִם יִהְיֶה אֱלֹהִים עִמָּדִי וּשְׁמָרַנִי בַּדֶּרֶךְ הַזֶּה אֲשֶׁר אָנֹכִי הוֹלֵךְ
"Se D-us estiver comigo, e me guardar neste caminho pelo qual vou..."

Por que esta Mishná gira em torno deste versículo. Ao partir de casa rumo a Charan, Yaakov formula a súplica-modelo do viajante: um pedido de proteção específico para o caminho que está prestes a percorrer. A Mishná estende este mesmo princípio à entrada numa "craque" — uma grande cidade, cujas multidões, mercados e autoridades tornavam a permanência ali particularmente arriscada na Antiguidade. Por isso, o viajante deve suplicar proteção tanto ao entrar quanto, novamente, ao sair — pois cada etapa da jornada carrega seu próprio risco e merece sua própria súplica. Ben Azai amplia o princípio: não basta pedir; é preciso também agradecer, no mesmo instante, por tudo o que já se recebeu de bom até ali — combinando, em cada entrada e em cada saída, tanto a gratidão retrospectiva quanto a súplica prospectiva, um modelo completo da postura correta do homem de fé diante do tempo.

Halachot · הֲלָכוֹת

Como esta Mishná foi codificada em lei prática pelos grandes códigos halákicos.

Rambam · Mishné Torá, Hilchot Berachot 10:25
הַנִּכְנָס לִכְרַךְ אוֹמֵר יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ יְיָ אֱלֹהַי שֶׁתַּכְנִיסֵנִי לִכְרַךְ זֶה לְשָׁלוֹם. וְאִם נִכְנַס בְּשָׁלוֹם אוֹמֵר מוֹדֶה אֲנִי לְפָנֶיךָ יְיָ אֱלֹהַי שֶׁהִכְנַסְתַּנִי לְכָרַךְ זֶה לְשָׁלוֹם. בִּקֵּשׁ לָצֵאת מִמֶּנּוּ אוֹמֵר יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ יְיָ אֱלֹהַי שֶׁתּוֹצִיאֵנִי מִכְּרַךְ זֶה לְשָׁלוֹם. יָצָא אוֹמֵר מוֹדֶה אֲנִי לְפָנֶיךָ יְיָ אֱלֹהַי שֶׁהוֹצֵאתַנִי מִכְּרַךְ זֶה לְשָׁלוֹם.
Aquele que entra numa grande cidade diz: "Seja da Tua vontade, Eterno meu D-us, que me faças entrar nesta cidade em paz." E se entrou em paz, diz: "Agradeço perante Ti, Eterno meu D-us, que me fizeste entrar nesta cidade em paz." Ao querer sair dela diz: "Seja da Tua vontade, Eterno meu D-us, que me faças sair desta cidade em paz." Ao sair, diz: "Agradeço perante Ti, Eterno meu D-us, que me fizeste sair desta cidade em paz."
Shulchan Aruch · Orach Chaim 230:1
הַנִּכְנָס לְכָרַךְ אוֹמֵר יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלֹהֵינוּ שֶׁתַּכְנִיסֵנִי לְכָרַךְ הַזֶּה לְשָׁלוֹם, נִכְנַס בְּשָׁלוֹם אוֹמֵר מוֹדֶה אֲנִי לְפָנֶיךָ ה' אֱלֹהֵינוּ שֶׁהִכְנַסְתַּנִי לְכָרַךְ הַזֶּה בְּשָׁלוֹם, בִּקֵּשׁ לָצֵאת אוֹמֵר יְהִי רָצוֹן מִלְּפָנֶיךָ ה' אֱלֹהֵינוּ שֶׁתּוֹצִיאֵנִי מִכָּרַךְ זֶה לְשָׁלוֹם, יָצָא בְּשָׁלוֹם אוֹמֵר מוֹדֶה אֲנִי לְפָנֶיךָ ה' אֱלֹהַי שֶׁהוֹצֵאתַנִי מִכָּרַךְ זֶה לְשָׁלוֹם.
Aquele que entra numa grande cidade diz: "Seja da Tua vontade, Eterno nosso D-us, que me faças entrar nesta cidade em paz." Entrando em paz, diz: "Agradeço perante Ti, Eterno nosso D-us, que me fizeste entrar nesta cidade em paz." Ao querer sair, diz: "Seja da Tua vontade, Eterno nosso D-us, que me faças sair desta cidade em paz." Saindo em paz, diz: "Agradeço perante Ti, Eterno meu D-us, que me fizeste sair desta cidade em paz."

Perush — os Mefarshim · הַמְּפָרְשִׁים

O que os grandes comentadores dizem sobre esta Mishná.

Rambam · פֵּרוּשׁ הַמִּשְׁנָה
Comentário à Mishná, Berachot 9:4
הַנִּכְנָס לִכְרַךְ מִתְפַּלֵּל שְׁתַּיִם אַחַת בִּכְנִיסָתוֹ וְאַחַת בִּיצִיאָתוֹ כוּ': כְּרַךְ שֵׁם לִמְדִינָה. וּמַה שֶּׁאָמַר כָּאן "מִתְפַּלֵּל" אֵינוֹ רוֹצֶה לוֹמַר תְּפִלָּה בְּכַוָּנָה וְלִפְאַת מִזְרָח, וְלֹא גַּם כֵּן בְּרָכָה, אֲבָל הִיא בַּקָּשָׁה. בִּשְׁעַת כְּנִיסָתוֹ הוּא מִתְפַּלֵּל לְהַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא שֶׁיִּשְׁמְרֵהוּ בַּמְּדִינָה, וּבִשְׁעַת צֵאתוֹ יוֹדֶה לָאֵל שֶׁהוֹצִיאוֹ מִמֶּנָּה לְשָׁלוֹם. וּבֶן עַזַּאי מוֹסִיף שְׁתַּיִם: בִּשְׁעַת כְּנִיסָתוֹ הוּא נוֹתֵן שֶׁבַח וְהוֹדָאָה לַמָּקוֹם עַל אֲשֶׁר הִצִּילוֹ בַּדֶּרֶךְ עַד שֶׁהִגִּיעוֹ בְּשָׁלוֹם לַמְּדִינָה, וּבִשְׁעַת צֵאתוֹ מִתְפַּלֵּל לְהַצִּילוֹ כְּמוֹ כֵן בַּדֶּרֶךְ שֶׁיֵּלֵךְ בָּהּ. וּכְבָר אָמַר כְּלַל זֶה הָעִנְיָן, וְהוּא שֶׁיִּתֵּן שֶׁבַח לַמָּקוֹם עַל הַטּוֹבָה שֶׁגְּמָלַהוּ בְּמַה שֶּׁעָבַר, וִיבַקֵּשׁ מִלְּפָנָיו לִגְמֹל אוֹתוֹ כְּמוֹ כֵן בֶּעָתִיד. וְהֲלָכָה כְּבֶן עַזַּאי.

"Aquele que entra numa grande cidade reza duas vezes, uma ao entrar e uma ao sair...": Craque é um nome para uma cidade [grande]. E o que se disse aqui, "reza", não quer dizer uma oração com intenção formal e voltada para o oriente, nem tampouco uma bênção, mas sim um pedido. No momento de sua entrada, ele reza ao Santo, bendito seja, para que o guarde na cidade; e no momento de sua saída, agradecerá a D-us por tê-lo feito sair dela em paz.

E Ben Azai acrescenta dois: no momento de sua entrada, dá louvor e agradecimento ao Onipresente por tê-lo salvo no caminho até chegar em paz à cidade; e no momento de sua saída, reza para que o salve também no caminho que percorrerá. E já disse este princípio geral: que dê louvor ao Onipresente pelo bem que lhe concedeu no que já passou, e peça diante d'Ele que o conceda também no futuro. E a halachá segue Ben Azai.

Bartenura · בַּרְטְנוּרָא
Comentário à Mishná, Berachot 9:4
שְׁתַּיִם בִּכְנִיסָתוֹ וּשְׁתַּיִם בִּיצִיאָתוֹ. בִּכְנִיסָתוֹ אוֹמֵר שֶׁתַּכְנִיסֵנִי לִכְרַךְ זֶה לְשָׁלוֹם, נִכְנַס אוֹמֵר מוֹדֶה אֲנִי לְפָנֶיךָ שֶׁהִכְנַסְתַּנִי לִכְרַךְ זֶה לְשָׁלוֹם, הֲרֵי שְׁתַּיִם בִּכְנִיסָתוֹ. בִּקֵּשׁ לָצֵאת אוֹמֵר שֶׁתּוֹצִיאֵנִי מִכְּרַךְ זֶה לְשָׁלוֹם, לְאַחַר שֶׁיָּצָא אוֹמֵר מוֹדֶה אֲנִי לְפָנֶיךָ שֶׁהוֹצֵאתַנִי מִכְּרַךְ זֶה לְשָׁלוֹם. וְכָל כָּךְ לָמָּה, מִפְּנֵי שֶׁצָּרִיךְ שֶׁיִּתֵּן אָדָם הוֹדָאָה לְבוֹרְאוֹ עַל מַה שֶּׁעָבַר עָלָיו מִן הַטּוֹב, וְיִתְפַּלֵּל עַל הֶעָתִיד שֶׁתָּבֹא לוֹ טוֹבָה.

"Duas ao entrar e duas ao sair" — ao entrar diz "que me faças entrar nesta cidade em paz"; ao entrar, diz "agradeço perante Ti que me fizeste entrar nesta cidade em paz" — eis duas ao entrar. Ao querer sair diz "que me faças sair desta cidade em paz"; depois que saiu diz "agradeço perante Ti que me fizeste sair desta cidade em paz".

E por que tudo isto? Porque é necessário que o homem dê agradecimento ao seu Criador pelo bem que já passou sobre ele, e reze pelo futuro para que lhe venha o bem.