Seder Nezikin · Massechet Avot · Perek Dalet · Mishná 16 de 22

Este mundo é como um vestíbulo diante do salão

הָעוֹלָם הַזֶּה דּוֹמֶה לִפְרוֹזְדוֹר
Mishná (ed. Torat Emet, domínio público) · tradução original PT-BR

A Mishná · המִשְׁנָה

Rabi Yaakov compara este mundo a um vestíbulo diante do mundo vindouro, e ensina a preparar-se no vestíbulo para poder entrar no salão.
Rabi Yaakov dizia: este mundo é semelhante a um vestíbulo diante do mundo vindouro; prepara-te no vestíbulo, para que possas entrar no salão.
רַבִּי יַעֲקֹב אוֹמֵר, הָעוֹלָם הַזֶּה דּוֹמֶה לִפְרוֹזְדוֹר בִּפְנֵי הָעוֹלָם הַבָּא. הַתְקֵן עַצְמְךָ בַפְּרוֹזְדוֹר, כְּדֵי שֶׁתִּכָּנֵס לַטְּרַקְלִין׃

Halachot · הֲלָכוֹת

Bartenura · Avot 4:16
בַּפְּרוֹזְדוֹר. בֵּית שַׁעַר, תַּרְגּוּם אוּלָם פְּרוֹזְדוֹרָא. טְרַקְלִין. מְקוֹם מוֹשַׁב הַמֶּלֶךְ. כָּךְ אַתָּה הַתְקֵן עַצְמְךָ בָּעוֹלָם הַזֶּה כְּדֵי שֶׁתִּזְכֶּה לָעוֹלָם הַבָּא׃

Bartenura identifica o “פרוזדור” (vestíbulo) como o átrio de entrada de uma casa, e o “טרקלין” (salão) como a sala principal onde se assenta o rei — imagem em que este mundo é apenas a antecâmara de preparação para a verdadeira morada, o mundo vindouro.

Perush — os Mefarshim · המְּפָרְשִׁים

Rashi רַשִׁ״י
Rashi sobre Avot, Perek Dalet, Mishná 16
פְּרוֹזְדוֹר. פורטיק״ו בְּלַעַ״ז, פְּרוֹזְדוֹר לְשׁוֹן יָוָן הוּא, וְהוּא בֵּין הַשַּׁעַר לֶחָצֵר, קֹדֶם שֶׁיִּכָּנֵס לִפְנֵי הַמֶּלֶךְ... כְּדֵי שֶׁתִּכָּנֵס לַטְּרַקְלִין. לִפְנֵי הַמֶּלֶךְ, שֶׁהָרוֹצֶה לִיכָּנֵס לִפְנֵי הַמֶּלֶךְ מְתַקֵּן רֹאשׁוֹ וּזְקָנוֹ וּמְכַוֵּן מַלְבּוּשָׁיו לִפְנֵי חֲצַר הַבַּיִת...

Rashi explica que “prozdor” é palavra de origem grega, designando o espaço entre o portão e o pátio, onde alguém se prepara antes de comparecer diante do rei — ajeitando cabelo, barba e vestes. Da mesma forma, aconselha, cada pessoa deve arrumar-se neste mundo, por meio de arrependimento e boas ações, antes de comparecer perante o Rei dos reis.

Rambam רמב״ם
Perush HaMishná, Avot 4:16
טְרַקְלִין הוּא הַהֵיכָל וּפְרוֹזְדוֹר הוּא בֵּית שַׁעַר, וְהַמָּשָׁל מְבֹאָר וְהַכַּוָּנָה יְדוּעָה, שֶׁבָּעוֹלָם הַזֶּה יִקְנֶה הָאָדָם הַמַּעֲלוֹת שֶׁבָּהֶן יִזְכֶּה לָעוֹלָם הַבָּא, כִּי זֶה הָעוֹלָם אָמְנָם הוּא דֶּרֶךְ וּמַעֲבָר לָעוֹלָם הַבָּא׃

O Rambam confirma o sentido da parábola: este mundo é caminho e passagem, não destino final — é nele que se adquirem as virtudes que darão mérito ao mundo vindouro, que é o verdadeiro salão do rei.