Mei HaShiloach · Volume I · Parashá 8

Vayishlach

וַיִשְׁלַח
Rabi Mordechai Yosef Leiner de Izhbitz (1801–1854) · hebraico de domínio público · tradução original PT-BR

Trinta e oito parágrafos sobre a oitava parashá do Sêfer Bereshit: Yaakov chegando a Shchem e a razão pela qual Shchem, reencarnação futura de Zimri ben Salu, ganhou graça a seus olhos por causa de Diná; “e subiu Deus de sobre ele, no lugar onde falara com ele” como sinal de que ainda restavam esclarecimentos pendentes — os da venda de Yossef — comparado ao mesmo verbo usado com Avraham após a Akedá; a morte de Rachel como a mais difícil das provas de Yaakov, e o caminho dos justos de fortalecer o coração sem questionar os atributos do Céu, ainda que seja permitido pedir que Ele revele a profundidade oculta; o catálogo completo das dezesseis ordens diferentes em que as doze tribos aparecem ao longo de toda a Torah — de Vayetzei a VeZot HaBerachá — cada mudança de ordem carregando um ensinamento próprio, correspondendo aos dezesseis louvores de “Emet veYatziv”; e, por fim, os reis que reinaram em Edom antes de reinar um rei em Israel, como a fronteira mais sutil e mais difícil de discernir entre a semente de Yaakov e a semente de Essav — o discurso completo, hebraico e português lado a lado.

Parágrafos

Parágrafo 1

"E veio Yaakov a Shchem e acampou diante da cidade" (Bereshit 33:18). "Diante da cidade" (penei ha'ir) são os notáveis da cidade, e quem eram então os notáveis da cidade? Shchem e Chamor. E a expressão vaichan é que ganharam graça a seus olhos; e isto é conforme consta nos escritos do Arizal (Sêfer HaGuilgulim, capítulo 50), que Shchem se reencarnou depois em Zimri ben Salu ben Diná, e por isso desejou também agora a sua alma, e por isso está dito "Shchem, meu filho, deseja" etc. — isto é, que ele não quis desposar as filhas da terra, senão a Diná, e isto é o que ganhou graça aos olhos de Yaakov, porque tinha um pouco de vínculo com Yaakov, nosso pai.

וַיָּבֹא יַעֲקֹב שָׁכֵם וַיִּחַן אֶת פְּנֵי הָעִיר. פְּנֵי הָעִיר הַיְינוּ הַנִּכְבָּדִים שֶׁבָּעִיר וּמִי הָיוּ אָז פְּנֵי הָעִיר שְׁכֶם וַחֲמוֹר, וּלְשׁוֹן וַיִּחַן הַיְינוּ שֶׁנָּשְׂאוּ חֵן בְּעֵינָיו וְהַיְינוּ דְּאִיתָא בְּכִתְבֵי הָאֲרִיזַ"ל [ספר הגילגולים פרק נ'] כִּי שְׁכֶם נִתְגַּלְגֵּל אַחַר כָּךְ בְּזִמְרִי בֶּן סָלוּא בֶּן דִּינָה, וְלָכֵן חָשְׁקָה נַפְשׁוֹ גַּם עַתָּה, וְלָכֵן נֶאֱמַר "שְׁכֶם בְּנִי חָשְׁקָה" וְכוּ' הַיְינוּ שֶׁלֹּא רָצָה לִישָּׂא אֶת בְּנוֹת הָאָרֶץ, רַק אֶת דִּינָה, וְזֶהוּ שֶׁנָּשָׂא חֵן בְּעֵינֵי יַעֲקֹב כִּי הָיָה לוֹ מְעַט שַׁיָּיכוּת לְיַעֲקֹב אָבִינוּ.
Parágrafo 2

"E subiu Deus de sobre ele, no lugar onde falara com ele" (Bereshit 35:13). Porque o Eterno lhe mostrou que ainda precisava de esclarecimentos (isto é, os esclarecimentos da venda de Yossef; acréscimo), e isto é "e subiu de sobre ele" — como se ainda precisasse apegar-se a ele. "No lugar onde falara com ele" — isto é, no mesmo assunto de que o versículo fala, em questão de dinheiro, nisto ainda precisa de esclarecimentos, porque ainda não se completou; e com esta mesma intenção também se disse a respeito de Avraham (Bereshit 17:22): "e subiu Deus de sobre Avraham", depois da parashá da circuncisão, que também agora precisava de esclarecimentos na provação da Akedá; mas ali não se disse "no lugar onde falara com ele", porque não era no mesmo assunto.

וַיַּעַל מֵעָלָיו אֱלֹקִים בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר דִּבֶּר אִתּוֹ. כִּי הַש"י הֶרְאָה לוֹ שֶׁצָּרִיךְ עוֹד לְבֵירוּרִים [הָיִינוּ הַבֵּרוּרִים מִמְּכִירַת יוֹסֵף. תַּשְׁלוּם], וְזֶהוּ "וַיַּעַל מֵעָלָיו" כְּאִילּוּ עֲדַיִין צָרִיךְ לֶאֱחֹז בּוֹ. "בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר דִּבֶּר אִתּוֹ", הַיְינוּ בְּאוֹתוֹ עִנְיָן עַצְמוֹ שֶׁהַכָּתוּב מְדַבֵּר בּוֹ בְּעֵסֶק מָמוֹן בָּזֶה צָרִיךְ עוֹד לְבֵירוּרִין, כִּי עוֹד לֹא נִשְׁלַם, וְעַל זֹאת הַכַּוָּונָה גַּם כֵּן נֶאֱמַר בְּאַבְרָהָם (בראשית י"ז, כ"ב) "וַיַּעַל אֱלֹקִים מֵעַל אַבְרָהָם", אַחַר פָּרָשַׁת מִילָה שֶׁגַּם עַכְשָׁיו הָיָה צָרִיךְ לְבֵירוּרִין בְּנִסְיוֹן הָעֲקֵדָה אַךְ שָׁם לֹא נֶאֱמַר "בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר דִּבֶּר אִתּוֹ" כִּי לֹא הָיָה בְּעִנְיָן אֶחָד.
Parágrafo 3

"E partiu Israel, e estendeu a sua tenda além de Migdal Éder" (Bereshit 35:21). Isto é conforme consta no midrash (Rut Rabá, parashá 2:7), que depois de todas as vicissitudes que se abateram sobre Yaakov, nosso pai, que a paz esteja sobre ele, a morte de Rachel foi mais difícil sobre ele do que todas elas; e eis que é dos caminhos dos justos, e em especial de Yaakov, nosso pai, fortalecer muito o seu coração e não questionar os atributos do Santo, bendito seja, pois certamente tudo é para o bem. E isto é o que está dito aqui, depois da morte de Rachel: "e estendeu a sua tenda além de Migdal Éder" — isto é, que fortaleceu o seu coração para não questionar os Seus atributos, porque Migdal Éder ambas as palavras são expressão de fortalecimento (takfut); e de fato havia para o Eterno uma profundidade grande na morte de Rachel, conforme consta no Zohar Sagrado (Bereshit 175a). E isto é o que está dito "e sucedeu, quando Israel habitava" — shchon é expressão de tranquilidade (naycha), que estava em tranquilidade e não questionou os Seus atributos em nada, porque confiou no Eterno que há nisto uma profundidade acima de sua compreensão. E depois lhe mostrou o Eterno que era próprio para ele pedir-Lhe que lhe revelasse a profundidade, porque isto o homem deve pedir — ainda que seja proibido questionar os Seus atributos, mesmo assim precisa pedir ao Eterno que lhe mostre a profundidade do que Ele deseja nisto, porque os caminhos do Eterno são de não ocultar nada aos que esperam por Sua bondade; e isto lhe mostrou no episódio de Reuven. E depois disto "e foram os filhos de Yaakov doze" — isto é, porque o Santo, bendito seja, abriu para ele a ordem da contagem das tribos, como é, porque se encontra em cada vez uma ordem diferente para a contagem das tribos, ora assim, ora assado, e em cada ordem há um ensinamento próprio para quem se volta para as palavras de Torá; e por isso agora, depois da morte de Rachel, vieram na ordem seguinte.

וַיִּסַּע יִשְׂרָאֵל וַיֵּט אָהֳלֹה מֵהָלְאָה לְמִגְדַּל עֵדֶר. הַיְינוּ כִּדְאִיתָא בַּמִּדְרָשׁ [רות רבה פרשה ב',ז'] אֲשֶׁר אַחַר כָּל הַרְפַּתְקָאוֹת שֶׁעָלוּ עַל יַעֲקֹב אָבִינוּ עָלָיו הַשָּׁלוֹם, מִיתַת רָחֵל הָיְתָה קָשָׁה עָלָיו מִכֻּלָּם, וְהִנֵּה מִדַּרְכֵי הַצַּדִּיקִים וּבִפְרָט יַעֲקֹב אָבִינוּ לְהַחֲזִיק לִבּוֹ מְאֹד וְלֹא לְהַרְהֵר אַחַר מִדּוֹתָיו שֶׁל הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא שֶׁבְּוַדַּאי הַכֹּל הוּא לְטוֹבָה, וְזֶה שֶׁנֶּאֱמַר כָּאן אַחַר מִיתַת רָחֵל "וַיֵּט אָהֳלֹה מֵהָלְאָה לְמִגְדַּל עֵדֶר" הַיְינוּ שֶׁחִזֵּק אֶת לִבּוֹ שֶׁלֹּא לְהַרְהֵר אַחַר מִדּוֹתָיו, כִּי מִגְדַּל עֵדֶר שְׁנֵיהֶם לְשׁוֹן תַּקּוּפוּת הֵם, וּבֶאֱמֶת הָיָה לְהַש"י עוֹמֶק גָּדוֹל בְּמִיתַת רָחֵל כִּדְאִיתָא בַּזוה"ק (בראשית קע"ה.). וְזֶה שֶׁנֶּאֱמַר "וַיְהִי בִּשְׁכֹּן יִשְׂרָאֵל", שְׁכֹן הַיְינוּ לְשׁוֹן נַיְיחָא שֶׁהָיָה בְּנַיְיחָא וְלֹא הִרְהֵר אַחַר מִדּוֹתָיו כְּלוּם, כִּי בָּטַח בַּה' שֶׁיֵּשׁ עוֹמֶק בָּזֶה לְמַעְלָה מֵהַשָּׂגָתוֹ, וְאַחַר כָּךְ הֶרְאָה לוֹ הַש"י כִּי רָאוּי לוֹ לְבַקֵּשׁ מֵאִתּוֹ שֶׁיְּגַלֶּה לוֹ אֶת הָעוֹמֶק כִּי זֹאת צָרִיךְ הָאָדָם לְבַקֵּשׁ, אַף שֶׁאָסוּר לְהַרְהֵר אַחַר מִדּוֹתָיו, מִכָּל מָקוֹם צָרִיךְ לְבַקֵּשׁ מֵהַש"י שֶׁיַּרְאֶה לוֹ הָעוֹמֶק מַה שֶּׁחָפֵץ בָּזֶה, כִּי דַּרְכֵי הַש"י שֶׁלֹּא לְהַעֲלִים שׁוּם דָּבָר מֵהַמְיַחֲלִים לְחַסְדּוֹ, וְזֶה הֶרְאָה לוֹ בְּמַעֲשֵׂה דִרְאוּבֵן, וְאַחַר זֶה "וַיִּהְיוּ בְנֵי יַעֲקֹב שְׁנֵים עָשָׂר", הַיְינוּ כִּי הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא פָּתַח לוֹ סֵדֶר מִנְיַן הַשְּׁבָטִים אֵיךְ הוּא כִּי נִמְצָא בְּכָל פַּעַם סֵדֶר אַחֵר לְמִנְיַן הַשְּׁבָטִים פַּעַם בְּכֹה וּפַעַם בְּכֹה, וּבְכָל סֵדֶר יֵשׁ לִמּוּד בִּפְנֵי עַצְמוֹ לְמִי שֶׁפּוֹנֶה עַצְמוֹ לְדִבְרֵי תּוֹרָה וְלָכֵן עַתָּה אַחַר מִיתַת רָחֵל בָּאוּ עַל הַסֵּדֶר הַלָּז.
Parágrafo 4

E esta é a ordem das tribos conforme a mudança de suas contagens em dezesseis lugares:

וְזֶהוּ סֵדֶר הַשְּׁבָטִים כְּפִי הִשְׁתַּנּוּת מִנְיְנֵיהֶם בְּשִׁשָּׁה עָשָׂר מְקוֹמוֹת
Parágrafo 5

1. A ordem de suas gerações, na parashá Vayetzei:

א. סֵדֶר תּוֹלְדוֹתָם בְּפָרָשַׁת וַיֵּצֵא:
Parágrafo 6

Reuven, Shimon, Levi, Yehudá, Dan, Naftali, Gad e Asher, Issachar, Zevulun, Yossef e Binyamin.

רְאוּבֵן, שִׁמְעוֹן, לֵוִי, יְהוּדָא, דָּן, נַפְתָּלִי, גָּד, וְאָשֵׁר, יִשָּׂשכָר, זְבוּלוּן, יוֹסֵף וּבִנְיָמִין.
Parágrafo 7

2. A ordem quando vieram a seu pai, na parashá Vayishlach:

ב. הַסֵּדֶר בְּבוֹאוֹ לְאָבִיו פָּרָשַׁת וַיִּשְׁלַח:
Parágrafo 8

Reuven, Shimon, Levi, Yehudá, Issachar, Zevulun, Yossef, Binyamin, Dan, Naftali, Gad, Asher.

רְאוּבֵן, שִׁמְעוֹן, לֵוִי, יְהוּדָא, יִשָּׂשכָר, זְבוּלוּן, יוֹסֵף, בִּנְיָמִין, דָּן, נַפְתָּלִי, גָּד, אָשֵׁר.
Parágrafo 9

3. A ordem de sua chegada ao Egito, na parashá Vaigash:

ג. סֵדֶר בִּיאָתָם לְמִצְרַיִם פָּרָשַׁת וַיִּגַּשׁ:
Parágrafo 10

Reuven, Shimon, Levi, Yehudá, Issachar, Zevulun, Gad, Asher, Yossef, Binyamin, Dan, Naftali.

רְאוּבֵן, שִׁמְעוֹן, לֵוִי, יְהוּדָא, יִשָּׂשכָר, זְבוּלוּן, גָּד, אָשֵׁר, יוֹסֵף, בִּנְיָמִין, דָּן, נַפְתָּלִי.
Parágrafo 11

4. A ordem em que seu pai os abençoou, na parashá Vaychi:

ד. סֵדֶר שֶׁבֵּרְכָם אֲבִיהֶם בְּפָרָשַׁת וַיְחִי:
Parágrafo 12

Reuven, Shimon, Levi, Yehudá, Zevulun, Issachar, Dan, Gad, Asher, Naftali, Yossef, Binyamin.

רְאוּבֵן, שִׁמְעוֹן, לֵוִי, יְהוּדָא, זְבוּלוּן, יִשָּׂשכָר, דָּן, גָּד, אָשֵׁר, נַפְתָּלִי, יוֹסֵף, בִּנְיָמִין.
Parágrafo 13

5. A ordem que está na parashá Ve’Ele Shemot:

ה. הַסֵּדֶר שֶׁבְּפָרָשַׁת וְאֵלֶּה שְׁמוֹת:
Parágrafo 14

Reuven, Shimon, Levi, Yehudá, Issachar, Zevulun, e Binyamin, Dan, Naftali, Gad, Asher, e Yossef estava etc.

רְאוּבֵן, שִׁמְעוֹן, לֵוִי, יְהוּדָא, יִשָּׂשכָר, זְבוּלוּן, וּבִנְיָמִין, דָּן, נַפְתָּלִי, גָּד, אָשֵׁר, וְיוֹסֵף הָיָה וכו׳.
Parágrafo 15

6. Na parashá Vaerá:

ו. בְּפָרָשַׁת וָאֵרָא:
Parágrafo 16

Reuven, Shimon, Levi.

רְאוּבֵן, שִׁמְעוֹן, לֵוִי.
Parágrafo 17

7. Os homens que foram designados para contar Israel, na parashá Bemidbar:

ז. אֲנָשִׁים שֶׁנִּקְּבוּ לִסְפּוֹר אֶת יִשְׂרָאֵל בְּפָרָשַׁת בְּמִדְבַּר:
Parágrafo 18

Reuven, Shimon, Yehudá, Issachar, Zevulun, Efraim, Menashe, Binyamin, Dan, Asher, Gad, Naftali.

רְאוּבֵן, שִׁמְעוֹן, יְהוּדָא, יִשָּׂשכָר, זְבוּלוּן, אֶפְרַיִם, מְנַשֶּׁה, בִּנְיָמִין, דָּן, אָשֵׁר, גָּד, נַפְתָּלִי.
Parágrafo 19

8. A ordem de seu número por suas famílias, na parashá Bemidbar:

ח. סֵדֶר מִסְפָּרָם לְמִשְׁפְּחוֹתָם בְּפָרָשַׁת בְּמִדְבַּר:
Parágrafo 20

Reuven, Shimon, Gad, Yehudá, Issachar, Zevulun, Efraim, Menashe, Binyamin, Dan, Asher, Naftali.

רְאוּבֵן, שִׁמְעוֹן, גָּד, יְהוּדָא, יִשָּׂשכָר, זְבוּלוּן, אֶפְרַיִם, מְנַשֶּׁה, בִּנְיָמִין, דָּן, אָשֵׁר, נַפְתָּלִי.
Parágrafo 21

9. A ordem dos estandartes (deguelim):

ט. סֵדֶר הַדְּגָלִים:
Parágrafo 22

Estandarte de Yehudá, Issachar, Zevulun — leste; estandarte de Reuven, Shimon, Gad — sul; estandarte de Efraim, Menashe, Binyamin — oeste; estandarte de Dan, Asher, Naftali — norte.

דֶּגֶל יְהוּדָא יִשָּׂשכָר זְבוּלוּן, מִזְרָח, דֶּגֶל רְאוּבֵן שִׁמְעוֹן גָּד, דָּרוֹם, דֶּגֶל אֶפְרַיִם מְנַשֶּׁה בִּנְיָמִין, מַעֲרָב, דֶּגֶל דָּן אָשֵׁר נַפְתָּלִי, צָפוֹן.
Parágrafo 23

10. A ordem dos príncipes em suas oferendas, na parashá Nassô:

י. סֵדֶר הַנְּשִׂיאִים בְּקָרְבְּנוֹתֵיהֶם בְּפָרָשַׁת נָשֹׂא:
Parágrafo 24

Yehudá, Issachar, Zevulun, Reuven, Shimon, Gad, Efraim, Menashe, Binyamin, Dan, Asher, Naftali.

יְהוּדָא, יִשָּׂשכָר, זְבוּלוּן, רְאוּבֵן, שִׁמְעוֹן, גָּד, אֶפְרַיִם, מְנַשֶּׁה, בִּנְיָמִין, דָּן, אָשֵׁר, נַפְתָּלִי.
Parágrafo 25

11. A ordem da marcha dos estandartes, na parashá Behaalotchá:

יא. סֵדֶר מַסַּע הַדְּגָלִים בְּפָרָשַׁת בְּהַעֲלוֹתְךָ:
Parágrafo 26

Yehudá, Issachar, Zevulun — "e partiram os filhos de" etc.; Reuven, Shimon, Gad — "e partiram os kehatitas" etc.; Efraim, Menashe, Binyamin, Dan, Asher, Naftali.

יְהוּדָא, יִשָּׂשכָר, זְבוּלוּן וְנָסְעוּ בְּנֵי וכו׳, רְאוּבֵן, שִׁמְעוֹן, גָּד וְנָסְעוּ הַקְּהָתִים וכו׳, אֶפְרַיִם, מְנַשֶּׁה, בִּנְיָמִין, דָּן, אָשֵׁר, נַפְתָּלִי.
Parágrafo 27

12. A ordem na parashá Shelach, dos que Moshé enviou:

יב. סֵדֶר בְּפָרָשַׁת שְׁלַח, אֲשֶׁר שָׁלַח מֹשֶׁה:
Parágrafo 28

Reuven, Shimon, Yehudá, Issachar, Efraim, e Binyamin, Zevulun, Menashe, Dan, Asher, Naftali, Gad.

רְאוּבֵן, שִׁמְעוֹן, יְהוּדָא, יִשָּׂשכָר, אֶפְרַיִם, וּבִנְיָמִין, זְבוּלוּן, מְנַשֶּׁה, דָּן, אָשֵׁר, נַפְתָּלִי, גָּד.
Parágrafo 29

13. Na ordem da divisão da terra, na parashá Pinchas:

יג. בְּסֵדֶר הַחֲלוּקָה בָּאָרֶץ בְּפָרָשַׁת פִּנְחָס:
Parágrafo 30

Reuven, Shimon, Gad, Yehudá, Issachar, Zevulun, Menashe, Efraim, Binyamin, Dan, Asher, Naftali.

רְאוּבֵן, שִׁמְעוֹן, גָּד, יְהוּדָא, יִשָּׂשכָר, זְבוּלוּן, מְנַשֶּׁה, אֶפְרַיִם, בִּנְיָמִין, דָּן, אָשֵׁר, נַפְתָּלִי.
Parágrafo 31

14. "Um príncipe, um príncipe por tribo, herdarão a terra", na parashá Massei:

יד. נָשִׂיא אֶחָד לְמַטֶּה יִנְחֲלוּ הָאָרֶץ בְּפָרָשַׁת מַסְעֵי:
Parágrafo 32

Yehudá, Shimon, Binyamin, Dan, Menashe, Efraim, Zevulun, Issachar, Asher, Naftali.

יְהוּדָא, שִׁמְעוֹן, בִּנְיָמִין, דָּן, מְנַשֶּׁה, אֶפְרַיִם, זְבוּלוּן, יִשָּׂשכָר, אָשֵׁר, נַפְתָּלִי.
Parágrafo 33

15. Na parashá Tavô: "estes ficarão para abençoar":

טו. בְּפָרָשַׁת תָּבוֹא, אֵלֶּה יַעַמְדוּ לְבָרֵךְ:
Parágrafo 34

Shimon, e Levi, Yehudá, Issachar, Yossef, e Binyamin. "E estes" etc.: Reuven, Gad, Asher, Zevulun, Dan, Naftali.

שִׁמְעוֹן, וְלֵוִי, יְהוּדָא, יִשָּׂשכָר, יוֹסֵף, וּבִנְיָמִין. וְאֵלֶּה וכו׳, רְאוּבֵן, גָּד, אָשֵׁר, זְבוּלוּן, דָּן, נַפְתָּלִי.
Parágrafo 35

16. A ordem em que Moshé os abençoou, na parashá VeZot HaBerachá:

טז. הַסֵּדֶר שֶׁבֵּרְכָם מֹשֶׁה בְּפָרָשַׁת וְזֹאת הַבְּרָכָה:
Parágrafo 36

Reuven, Yehudá, Levi, Binyamin, Yossef, Zevulun, Issachar, Gad, Dan, Naftali, Asher.

רְאוּבֵן, יְהוּדָא, לֵוִי, בִּנְיָמִין, יוֹסֵף, זְבוּלוּן, יִשָּׂשכָר, גָּד, דָּן, נַפְתָּלִי, אָשֵׁר.
Parágrafo 37

Eis que dezesseis vezes foram contados em mudança de seus lugares, e de cada vez se encontra um ensinamento; e correspondente a isto ordenaram os homens da Grande Assembleia dezesseis louvores em "Emet veYatziv", e o sábio entenderá.

הֲרֵי שִׁשָּׁה עָשָׂר פְּעָמִים נִמְנוּ בְּהִשְׁתַּנּוּת בִּמְקוֹמוֹתָם וּמִכָּל פַּעַם נִמְצָא לִמּוּד, וּכְנֶגֶד זֶה סִדְּרוּ אַנְשֵׁי כְּנֶסֶת הַגְּדוֹלָה שִׁשָּׁה עָשָׂר שְׁבָחִים בֶּאֱמֶת וְיַצִּיב, וְהַמַּשְׂכִּיל יָבִין.
Parágrafo 38

"E estes são os reis que reinaram na terra de Edom, antes de reinar um rei sobre os filhos de Israel" (Bereshit 36:31). Nesta parashá começou o Santo, bendito seja, a mostrar os esclarecimentos muito sutis que há entre Israel e as nações do mundo. Porque a camada (klipá) de Edom é a maior de todas, porque não há senão uma diferença muito sutil entre ela e Israel, porque logo após a vida de Israel começa a vida de Essav; porque entre Israel e todas as nações do mundo percebe-se diferença e distinção grande, e mesmo em relação aos ismaelitas — ainda que sejam semente de Avraham — há grande diferença, porque da parte de sua mãe não têm vínculo com Israel. Mas em relação a Essav não se percebe nenhuma diferença nem distinção aos olhos, porque parecem puros por causa de sua mãe, e somente a vontade do Criador, bendito seja, era que Yaakov fosse o escolhido; e isto é o que está dito (Malachi 1:2): "Não é Essav irmão de Yaakov?" etc. — "irmão" indica que ambos eram iguais, e isto no momento da semeadura, quando ainda não se percebia nenhuma vantagem de um sobre o outro, porque então não havia mitzvot nem boas ações, nem tampouco pecado e transgressão, e ambos eram de Yitzchak e Rivká; e apesar disso "e amei a Yaakov, e a Essav odiei" — e isto somente de Sua vontade, bendito seja, como está escrito (Yechezkel 23:20): "cuja carne é carne de asnos, e cujo fluxo é fluxo de cavalos" etc. E isto é porque, desde o momento da semeadura, o Eterno esclarece que esta é uma gota apta de santidade, e aquela é "fluxo de cavalos". E eis que, ainda que em Essav não se percebesse nada de mau, mesmo assim é comparado ao porco (Vaicrá Rabá, parashá 13:5); e isto é conforme consta na Guemará (Bechorot 8a): a macieira cresce em sessenta dias, e correspondentemente o porco gera em sessenta dias, porque a letra sâmech tem forma de arco, e o arco é confiança de força; e isto é que ele diz que tem confiança de força no Eterno, visto que nasceu de Yitzchak e de Rivká como nós, porque Israel é comparado à macieira; mas o Eterno é Quem esclarece que isto é apenas uma tonalidade externa (givun), e aquilo é verdadeiramente apego ao Eterno. E quem for versado nos nomes dos reis poderá ver isto explicitamente.

וְאֵלֶּה הַמְּלָכִים אֲשֶׁר מָלְכוּ בְּאֶרֶץ אֱדוֹם לִפְנֵי מְלָךְ מֶלֶךְ לִבְנֵי יִשְׂרָאֵל. בְּזוֹ הַפָּרָשָׁה הִתְחִיל הַקב"ה לְהַרְאוֹת הַבֵּרוּרִין הַדַּקִּין מְאוֹד שֶׁבֵּין יִשְׂרָאֵל לְאוּמּוֹת הָעוֹלָם. כִּי קְלִיפַּת אֱדוֹם הִיא הַגְּדוֹלָה שֶׁבְּכוּלָּן, כִּי אֵין רַק הֶבְדֵּל דַּק מְאֹד בֵּינָהּ לְבֵין יִשְׂרָאֵל, כִּי מִיָּד אַחַר חַיִּים שֶׁל יִשְׂרָאֵל מַתְחִיל חַיִּים שֶׁל עֵשָׂו, כִּי בֵּין יִשְׂרָאֵל לְכָל או"ה נִיכָּר הֶבְדֵּל וְהֶפְרֵשׁ גָּדוֹל וַאֲפִילּוּ נֶגֶד יִשְׁמְעֵאלִים, אַף שֶׁהֵם זֶרַע אַבְרָהָם יֵשׁ הֶפְרֵשׁ גָּדוֹל כִּי מִצַּד אִמָּם אֵין לָהֶם שַׁיָּיכוּת בְּיִשְׂרָאֵל. אֲבָל נֶגֶד עֵשָׂו לֹא נִיכָּר שׁוּם הֶבְדֵּל וְהֶפְרֵשׁ לָעַיִן, כִּי נִרְאִים כִּנְקִיִּים אַגַּב אִמָּן, וְרַק רְצוֹן הַבּוֹרֵא יִתְ' הָיָה שֶׁיַּעֲקֹב הוּא הַנִּבְחָר, וְזֶה שֶׁנֶּאֱמַר (מלאכי א',ב') "הֲלֹא אָח עֵשָׂו לְיַעֲקֹב" וְכוּ', אָח מַשְׁמַע שֶׁהָיוּ שְׁנֵיהֶם שָׁוִים, וְהַיְינוּ בִּשְׁעַת זְרִיעָה שֶׁעֲדַיִין לֹא נִיכָּר שׁוּם מַעֲלָה בְּאֶחָד עַל חֲבֵירוֹ כִּי אָז לֹא נִמְצָא מִצְוֹת וּמעש"ט גַּם לֹא חֵטְא וְעָוֹן, וּשְׁנֵיהֶם מִיִּצְחָק וְרִבְקָה, וְאעפ"כ "וָאֹהַב אֶת יַעֲקֹב וְאֶת עֵשָׂו שָׂנֵאתִי" וְהַיְינוּ רַק מֵרְצוֹנוֹ יִתְבָּרַךְ, כְּמ"ש (יחזקאל כ"ג,כ') "אֲשֶׁר בְּשַׂר חֲמוֹרִים בְּשָׂרָם וְזִרְמַת סוּסִים" וְכוּ'. וְהוּא כִּי מִשְּׁעַת זְרִיעָה מְבָרֵר הַש"י שֶׁזֶּה טִיפָּה כְּשֵׁרָה שֶׁל קְדוּשָּׁה וְזֹאת הוּא זִרְמַת סוּסִים. וְהִנֵּה אַף כִּי עַל עֵשָׂו לֹא הָיָה נִיכָּר שׁוּם דָּבָר רַע, מ"מ נִמְשַׁל לַחֲזִיר (ויקרא רבה פרשה י"ג,ה'), וְהַיְינוּ דְּאִיתָא בַּגְּמָ' (בכורות ח'.) תַּפּוּחַ מְגַדֵּל לְס' יוֹם וּכְנֶגְדּוֹ חֲזִיר מוֹלִיד לְס' יוֹם כִּי אוֹת ס' הוּא כְּעֵין קֶשֶׁת וְקֶשֶׁת הוּא מִבְטַח עוֹז, וְהַיְינוּ שֶׁהוּא אוֹמֵר שֶׁיֵּשׁ לוֹ מִבְטַח עוֹז בְּהַש"י מֵאַחַר שֶׁנּוֹלַד מִיִּצְחָק וּמֵרִבְקָה כְּמוֹ אָנוּ, כִּי יִשְׂרָאֵל נִמְשְׁלוּ לַתַּפּוּחַ, אַךְ הַש"י הוּא הַמְּבָרֵר שֶׁזֶּה הוּא רַק גִּוּוּן, וְזֶה בֶּאֱמֶת דִּבּוּק בַּה'. וּמִי שֶׁמַּשְׂכִּיל בִּשְׁמוֹת הַמְּלָכִים יוּכַל לִרְאוֹת זֹאת מְפוֹרָשׁ.