Talmud Yerushalmi · Massechet Bikurim · Perek Bet · Halachá 5
בִּכּוּרִים

O sangue do ser humano e o sangue do sheretz: o hechsher das sementes, a advertência e o açoite

Perek Bet, Halachá 5, no Talmud Yerushalmi, Massechet Bikurim

Quinta halachá do Perek Bet de Massechet Bikurim. A Mishná ensina que o sangue do ser humano se iguala ao sangue do animal para o hechsher das sementes, isto é, para torná-las suscetíveis à impureza, e que não se é culpado por comer o sangue do sheretz. A guemará traz o ensino de Rav, segundo o qual quem foi advertido e comeu o sangue do sheretz é açoitado; a resposta de Rabi Ba, de que a Mishná exclui apenas o karet; a objeção a partir da baraita que exclui esse sangue da proibição; e a distinção de Rabi Chiya bar Ada entre a advertência pelo sangue e a advertência pelo shékets.

A Mishná · מַתְנִיתִין

דַּם מְהַלְּכֵי שְׁתַּיִם שָׁוֶה לְדַם בְּהֵמָה לְהַכְשִׁיר אֶת הַזְּרָעִים. וְדַם הַשֶּׁרֶץ אֵין חַיָיבִין עָלָיו.

Mishná: O sangue dos seres que andam sobre dois pés, isto é, do ser humano, se iguala ao sangue do animal doméstico para o hechsher (tornar suscetíveis à impureza) dos zeraim (as sementes e os produtos do campo). E, quanto ao sangue do sheretz (o réptil impuro), não se é culpado por ele, quando alguém o come.

A Halachá · הֲלָכָה ה

01O sangue do sheretz: o açoite, o karet e a proibição do shékets
Yerushalmi · Bikurim 2:5
רִבִּי בָּא רַב הוּנָא בְשֵׁם רַב. אִם הִתְרוּ בוֹ לוֹקֶה. וְהָתַנִּינָן דַּם הַשֶּׁרֶץ אֵין חַיָיבִין עָלָיו. אָמַר רִבִּי בָּא אֵין חַיָיבִין עָלָיו כָּרֵת. וְהָתַנֵּי דַּם מְהַלְּכֵי שְׁתַּיִם שֶׁאֵין בּוֹ טוּמְאָה קַלָּה. דַּם הַשֶּׁרֶץ שֶׁאֵין בּוֹ טוּמְאָה חֲמוּרָה. אָמַר רִבִּי חִיָיא בַּר אָדָא הָדָא דְתֵימַר בְּשֶׁהִתְרוּ בוֹ מִשּׁוּם דָּם. אֲבָל אִם הִתְרוּ בוֹ מִשּׁוּם שֶׁקֶץ לוֹקֶה.

Rabi Ba disse em nome de Rav Huna, em nome de Rav: se o advertiram, e mesmo assim comeu o sangue do sheretz, ele é açoitado. Mas não aprendemos na Mishná: “e, quanto ao sangue do sheretz, não se é culpado por ele”? Disse Rabi Ba: não se é culpado por ele da pena de karet (a extirpação), mas pode-se ser açoitado. Mas não se ensinou numa baraita, que exclui da proibição do sangue: “o sangue dos seres que andam sobre dois pés, no qual não há impureza leve; o sangue do sheretz, no qual não há impureza grave”? Se o sangue do sheretz está excluído da proibição, por que seria açoitado? Disse Rabi Chiya bar Ada: isso que dizes vale quando o advertiram por causa da proibição do sangue; mas se o advertiram por causa da proibição do shékets (a criatura abominável), ele é açoitado, pois o sangue é parte do corpo do sheretz.

Nota

Esta é a quinta halachá do Perek Bet de Massechet Bikurim. Corresponde à Mishná Bikurim 2:7 da Mishná avulsa, inteira.

A Mishná ensina que o sangue do ser humano, como o sangue do animal, torna as sementes e os produtos do campo suscetíveis à impureza, e que não se é culpado por comer o sangue do sheretz. A guemará discute se quem come esse sangue, depois de advertido, é açoitado: Rabi Ba explica que a Mishná só exclui o karet; a baraita parece excluir o sangue do sheretz de toda a proibição do sangue; e Rabi Chiya bar Ada responde que o açoite vem da proibição do shékets, e não da proibição do sangue.

Observações de leitura. Segundo Guggenheimer, os “que andam sobre dois pés” são os seres humanos; os produtos do campo só se tornam suscetíveis à impureza depois de um contato desejado com um líquido, e o sangue humano tem esse efeito como o do animal; a proibição bíblica de comer sangue limita-se ao sangue da ave e do animal (Vayikrá 7:26), e a pena de karet para quem o come está em Vayikrá 7:27. Os sheratzim impuros são as oito espécies enumeradas em Vayikrá 11:29–30; como a sua impureza não distingue carne e sangue, comer o seu sangue equivale a comer a sua carne, uma transgressão simples, sem karet. Na seção 01, Guggenheimer lê “Rabi Abba” onde o hebraico traz Rabi Ba; segundo ele, no Talmud Bavli (Keritot 21b) o ensino é de Rav Yehudá em nome de Rav, e a resposta de Rabi Chiya bar Ada aparece em nome de Rabi Zeirá. A baraita citada está, de forma mais completa, no Sifra sobre Vayikrá 7:26 e no Talmud Bavli, Keritot 20b: a ave e o animal têm impureza leve e impureza grave, ao passo que o ser humano não é fonte de impureza leve e o sheretz não é fonte de impureza grave, e por isso o sangue de ambos fica fora da proibição do versículo.