Talmud Bavli · Massechet Oholot · Perek Zayin
פֶּרֶק שְׁבִיעִי

Mishná de Oholot, sétimo perek — adaptada à trilha Bavli

6 mishnayot · sem Guemará no Talmud Bavli
Nota

Massechet Oholot não possui Guemará no Talmud Bavli — apenas a Mishná é impressa/estudada nesta trilha. Esta página apresenta a Mishná adaptada ao formato da trilha Bavli; para o estudo devocional completo, com fontes da Torá, halachot dos códigos e o perush dos mefarshim, veja a versão completa na Mishná.

A Mishná · הַמִּשְׁנָה

Mishná 1A impureza na parede, os sótãos e o monumento tapado
Abre o Perek Zayin com a impureza na própria espessura da parede: quantos sótãos sobrepostos ela impurifica, o caso do sótão único sobre duas casas, a parede dupla (kotel shanit), e o monumento tapado (nefesh atumah) com as cabanas apoiadas nele, com a divergência de Rabi Yehudá

1 A impureza está na parede, e seu lugar é um palmo por um palmo por um palmo de altura: todos os sótãos que estão sobre ela, ainda que sejam dez, são impuros. Se havia um único sótão sobre duas casas, ele é impuro, e todos os sótãos que estão sobre ele são puros. Parede dupla: a impureza irrompe e sobe, irrompe e desce. Monumento tapado: aquele que o toca pelos lados é puro, porque a impureza irrompe e sobe, irrompe e desce. Se o lugar da impureza era de um palmo por um palmo por um palmo de altura, aquele que o toca de qualquer lugar é impuro, porque é como um túmulo fechado. Se apoiou nele cabanas, elas são impuras. Rabi Yehudá declara puro.

הַטֻּמְאָה בַכֹּתֶל, וּמְקוֹמָהּ טֶפַח עַל טֶפַח עַל רוּם טֶפַח, כָּל הָעֲלִיּוֹת שֶׁעַל גַּבָּהּ, אֲפִלּוּ הֵן עֶשֶׂר, טְמֵאוֹת. הָיְתָה עֲלִיָּה אַחַת עַל גַּבֵּי שְׁנֵי בָתִּים, הִיא טְמֵאָה, וְכָל הָעֲלִיּוֹת שֶׁעַל גַּבָּהּ, טְהוֹרוֹת. כֹּתֶל שָׁנִית, טֻמְאָה בוֹקַעַת וְעוֹלָה, בּוֹקַעַת וְיוֹרָדֶת. נֶפֶשׁ אֲטוּמָה, הַנּוֹגֵעַ בָּהּ מִן הַצְּדָדִין, טָהוֹר, מִפְּנֵי שֶׁטֻּמְאָה בוֹקַעַת וְעוֹלָה, בּוֹקַעַת וְיוֹרָדֶת. אִם הָיָה מְקוֹם הַטֻּמְאָה טֶפַח עַל טֶפַח עַל רוּם טֶפַח, הַנּוֹגֵעַ בָּהּ מִכָּל מָקוֹם, טָמֵא, מִפְּנֵי שֶׁהִיא כְקֶבֶר סָתוּם. סָמַךְ לָהּ סֻכּוֹת, טְמֵאוֹת. רַבִּי יְהוּדָה מְטַהֵר:
Mishná 2As inclinações das tendas
A mais longa mishná do capítulo: as inclinações das tendas equiparadas às próprias tendas, os vasos debaixo e dentro da inclinação, a diferença entre tocar por dentro e por fora (sete dias ou até a tarde), a parte da tenda estendida sobre o chão, e a tenda armada no sótão sobre a clarabóia, com a divergência de Rabi Yosei e Rabi Shimon

1 Todas as inclinações das tendas são como as tendas. Uma tenda que se inclina e desce, e termina em cerca de um dedo: se há impureza na tenda, os vasos que estão debaixo da inclinação são impuros. Se há impureza debaixo da inclinação, os vasos que estão na tenda são impuros. Impureza em seu interior: aquele que a toca por dentro é impuro com impureza de sete dias; e por fora, é impuro com impureza até a tarde. Impureza por fora: aquele que a toca por fora é impuro com impureza de sete dias; por dentro, é impuro com impureza até a tarde. Como meia azeitona por dentro e como meia azeitona por fora: aquele que a toca, seja por dentro seja por fora, é impuro com impureza até a tarde. Se uma parte dela está estendida sobre o chão, e há impureza debaixo dela ou sobre ela, a impureza irrompe e sobe, irrompe e desce. Uma tenda que está armada no sótão, e uma parte dela está estendida sobre a clarabóia que há entre a casa e o sótão: Rabi Yosei diz, ela protege. Rabi Shimon diz, ela não protege, a menos que esteja armada como se arma a tenda.

כָּל שִׁפּוּעֵי אֹהָלִין, כָּאֹהָלִין. אֹהֶל שֶׁהוּא שׁוֹפֵעַ וְיוֹרֵד, וְכָלֶה עַד כְּאֶצְבַּע, טֻמְאָה בָאֹהֶל, כֵּלִים שֶׁתַּחַת הַשִּׁפּוּעַ, טְמֵאִים. טֻמְאָה תַחַת הַשִּׁפּוּעַ, כֵּלִים שֶׁבָּאֹהֶל, טְמֵאִין. טֻמְאָה מִתּוֹכוֹ, הַנּוֹגֵעַ בּוֹ מִתּוֹכוֹ, טָמֵא טֻמְאַת שִׁבְעָה. וּמֵאֲחוֹרָיו, טָמֵא טֻמְאַת עָרֶב. טֻמְאָה מֵאֲחוֹרָיו, הַנּוֹגֵעַ בּוֹ מֵאֲחוֹרָיו, טָמֵא טֻמְאַת שִׁבְעָה. מִתּוֹכוֹ, טָמֵא טֻמְאַת עָרֶב. כַּחֲצִי זַיִת מִתּוֹכוֹ וְכַחֲצִי זַיִת מֵאֲחוֹרָיו, הַנּוֹגֵעַ בּוֹ, בֵּין מִתּוֹכוֹ בֵּין מֵאֲחוֹרָיו, טָמֵא טֻמְאַת עָרֶב. מִקְצָתוֹ מְרֻדָּד עַל הָאָרֶץ, טֻמְאָה תַחְתָּיו אוֹ עַל גַּבָּיו, טֻמְאָה בוֹקַעַת וְעוֹלָה, בּוֹקַעַת וְיוֹרָדֶת. אֹהֶל שֶׁהוּא נָטוּי בָּעֲלִיָּה, מִקְצָתוֹ מְרֻדָּד עַל הָאֲרֻבָּה שֶׁבֵּין בַּיִת לָעֲלִיָּה, רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, מַצִּיל. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, אֵינוֹ מַצִּיל, עַד שֶׁיְּהֵא נָטוּי כִּנְטִיַּת הָאֹהֶל:
Mishná 3O morto na casa com muitas portas
O morto numa casa com muitas portas, todas impuras até que uma seja aberta ou se pense em tirar o corpo por ela, com a divergência de Bet Shamai e Bet Hilel sobre o momento da intenção, e a porta tapada que se decide reabrir

1 O morto na casa, e nela há muitas portas: todas são impuras. Se uma delas foi aberta, ela é impura e todas as demais são puras. Se pensou em tirá-lo por uma delas, ou por uma janela de quatro por quatro palmos, protegeu todas as portas. Bet Shamai diz: deve ter pensado nisso antes que o morto morresse. Bet Hilel diz: mesmo depois que morreu. Se uma porta estava tapada e decidiu-se abri-la: Bet Shamai diz, quando abrir quatro palmos. Bet Hilel diz, assim que começar. E concordam que, ao abrir pela primeira vez, deve abrir quatro palmos.

הַמֵּת בַּבַּיִת וּבוֹ פְתָחִין הַרְבֵּה, כֻּלָּן טְמֵאִין. נִפְתַּח אַחַד מֵהֶן, הוּא טָמֵא וְכֻלָּן טְהוֹרִים. חָשַׁב לְהוֹצִיאוֹ בְאַחַד מֵהֶן, אוֹ בְחַלּוֹן שֶׁהוּא אַרְבָּעָה עַל אַרְבָּעָה טְפָחִים, הִצִּיל עַל כָּל הַפְּתָחִים. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, יַחְשֹׁב עַד שֶׁלֹּא יָמוּת הַמֵּת. בֵּית הִלֵּל אוֹמְרִים, אַף מִשֶּׁמֵּת. הָיָה סָתוּם וְנִמְלַךְ לְפָתְחוֹ, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, כְּשֶׁיִּפְתַּח אַרְבָּעָה טְפָחִים. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, כְּשֶׁיַּתְחִיל. וּמוֹדִים בְּפוֹתֵחַ בַּתְּחִלָּה, שֶׁיִּפְתַּח אַרְבָּעָה טְפָחִים:
Mishná 4A mulher com dificuldade para dar à luz
A mulher com dificuldade para dar à luz, levada de uma casa para outra, com a primeira casa impura por dúvida e a segunda com certeza; a ressalva de Rabi Yehudá sobre ser carregada pelos braços ou caminhar por si mesma; e a medida da abertura do túmulo para os natimortos

1 A mulher que tem dificuldade para dar à luz, e a levaram de uma casa para outra: a primeira é impura por dúvida, e a segunda com certeza. Disse Rabi Yehudá: quando é isso? Quando ela é carregada pelos braços. Mas, se ela caminhava, a primeira casa é pura, pois, desde que se abre o túmulo, não há tempo para caminhar. Os natimortos não têm abertura de túmulo até que arredondem a cabeça como um fuso.

הָאִשָּׁה שֶׁהִיא מַקְשָׁה לֵילֵד וְהוֹצִיאוּהָ מִבַּיִת לְבַיִת, הָרִאשׁוֹן טָמֵא בְסָפֵק, וְהַשֵּׁנִי בְּוַדָּאי. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, אֵימָתַי, בִּזְמַן שֶׁהִיא נִטֶּלֶת בַּגַּפַּיִם. אֲבָל אִם הָיְתָה מְהַלֶּכֶת, הָרִאשׁוֹן טָהוֹר, שֶׁמִּשֶּׁנִּפְתַּח הַקֶּבֶר אֵין פְּנַאי לְהַלֵּךְ. אֵין לַנְּפָלִים פְּתִיחַת הַקֶּבֶר, עַד שֶׁיַּעְגִּילוּ רֹאשׁ כְּפִיקָה:
Mishná 5O primeiro morto e o segundo vivo
No parto de gêmeos: se o primeiro sai morto e o segundo vivo, o vivo é puro; se o primeiro sai vivo e o segundo morto, o vivo é impuro; com a divergência de Rabi Meir entre um único saco amniótico e dois sacos separados

1 Se o primeiro saiu morto e o segundo vivo, o vivo é puro. Se o primeiro saiu vivo e o segundo morto, o vivo é impuro. Rabi Meir diz: se estavam num único saco, é impuro; se em dois sacos, é puro.

יָצָא הָרִאשׁוֹן מֵת וְהַשֵּׁנִי חַי, טָהוֹר. הָרִאשׁוֹן חַי וְהַשֵּׁנִי מֵת, טָמֵא. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, בְּשָׁפִיר אֶחָד, טָמֵא. בִּשְׁנֵי שְׁפִירִים, טָהוֹר:
Mishná 6A vida dela precede a vida dele
Fecha o Perek Zayin com a lei fundamental sobre a mulher com parto difícil: enquanto o filho não nasceu, a vida dela precede a vida dele; mas, uma vez que a maior parte dele já saiu, não se toca nele, pois não se afasta uma vida por causa de outra vida

1 A mulher que tem dificuldade para dar à luz: corta-se a criança em suas entranhas e tira-se ela membro por membro, porque a vida dela precede a vida dele. Se a maior parte dele já saiu, não se toca nele, pois não se afasta uma vida por causa de outra vida.

הָאִשָּׁה שֶׁהִיא מַקְשָׁה לֵילֵד, מְחַתְּכִין אֶת הַוָּלָד בְּמֵעֶיהָ וּמוֹצִיאִין אוֹתוֹ אֵבָרִים אֵבָרִים, מִפְּנֵי שֶׁחַיֶּיהָ קוֹדְמִין לְחַיָּיו. יָצָא רֻבּוֹ, אֵין נוֹגְעִין בּוֹ, שֶׁאֵין דּוֹחִין נֶפֶשׁ מִפְּנֵי נָפֶשׁ: