Talmud Bavli · Massechet Keilim · Perek Alef
פֶּרֶק רִאשׁוֹן

Mishná de Keilim, primeiro perek — adaptada à trilha Bavli

9 mishnayot · sem Guemará no Talmud Bavli
Nota

Massechet Keilim não possui Guemará no Talmud Bavli — apenas a Mishná é impressa/estudada nesta trilha. Esta página apresenta a Mishná adaptada ao formato da trilha Bavli; para o estudo devocional completo, com fontes da Torá, halachot dos códigos e o perush dos mefarshim, veja a versão completa na Mishná.

A Mishná · הַמִּשְׁנָה

Mishná 1“As fontes primárias de impureza são”
Abre o tratado e toda a Seder Tehorot enumerando os cinco avot hatumá — as fontes primárias de impureza — que contaminam pessoa e utensílios por contato, e vaso de barro por presença em seu espaço interno, mas não contaminam por carregamento

1 As fontes primárias de impureza são: o sheretz, e a emissão seminal, e o impuro por contato com um morto, e o metzora em seus dias de contagem, e as águas da purificação cuja quantidade não basta para a aspersão. Eis que estas contaminam pessoa e utensílios por contato, e vaso de barro por estarem em seu espaço interno, mas não contaminam por carregamento.

אֲבוֹת הַטֻּמְאוֹת, הַשֶּׁרֶץ, וְשִׁכְבַת זֶרַע, וּטְמֵא מֵת, וְהַמְּצֹרָע בִּימֵי סָפְרוֹ, וּמֵי חַטָּאת שֶׁאֵין בָּהֶם כְּדֵי הַזָּיָה, הֲרֵי אֵלּוּ מְטַמְּאִין אָדָם וְכֵלִים בְּמַגָּע, וּכְלֵי חֶרֶשׂ בַּאֲוִיר, וְאֵינָם מְטַמְּאִין בְּמַשָּׂא:
Mishná 2“Acima destes, a nevelá, e as águas da purificação cuja quantidade basta para a aspersão —”
Um grau acima dos primeiros: a nevelá (carcaça de animal não abatido ritualmente) e as águas da purificação em quantidade suficiente para aspersão contaminam a pessoa por carregamento, e esta, por sua vez, contamina vestes por contato — mas o contato isolado, sem carregamento, não contamina vestes

1 Acima destes, a nevelá, e as águas da purificação cuja quantidade basta para a aspersão — pois estes contaminam a pessoa por carregamento, a ponto de esta contaminar vestes por contato; mas os que carecem de vestes ficam livres da contaminação por mero contato.

לְמַעְלָה מֵהֶם, נְבֵלָה, וּמֵי חַטָּאת שֶׁיֶּשׁ בָּהֶם כְּדֵי הַזָּיָה, שֶׁהֵם מְטַמְּאִין אֶת הָאָדָם בְּמַשָּׂא לְטַמֵּא בְגָדִים בְּמַגָּע, וַחֲשׂוּכֵי בְגָדִים בְּמַגָּע:
Mishná 3“Acima destes, o que teve relação com uma menstruada, pois ele contamina a cama inferior”
A escala sobe em cinco novos degraus: o boel niddá, o fluxo do zav (com seus derivados), o merkav, o mishkav, e por fim o próprio zav — cada um mais grave que o anterior por uma razão específica

1 Acima destes, o que teve relação com uma menstruada, pois ele contamina a cama inferior como a superior. Acima destes, o fluxo do zav, e sua saliva, e sua emissão seminal, e sua urina, e o sangue da menstruada, pois estes contaminam por contato e por carregamento. Acima destes, o objeto sobre o qual se cavalga, pois ele contamina mesmo sob uma pedra pesada que o cubra. Acima do objeto de cavalgar, o objeto de deitar, pois seu contato equivale ao seu carregamento. Acima do objeto de deitar, o zav, pois o zav faz um objeto de deitar, mas o objeto de deitar não faz outro objeto de deitar.

לְמַעְלָה מֵהֶן, בּוֹעֵל נִדָּה, שֶׁהוּא מְטַמֵּא מִשְׁכָּב תַּחְתּוֹן כָּעֶלְיוֹן. לְמַעְלָה מֵהֶן, זוֹבוֹ שֶׁל זָב וְרֻקּוֹ וְשִׁכְבַת זַרְעוֹ וּמֵימֵי רַגְלָיו, וְדַם הַנִּדָּה, שֶׁהֵן מְטַמְּאִין בְּמַגָּע וּבְמַשָּׂא. לְמַעְלָה מֵהֶן, מֶרְכָּב, שֶׁהוּא מְטַמֵּא תַּחַת אֶבֶן מְסָמָא. לְמַעְלָה מִן הַמֶּרְכָּב, מִשְׁכָּב, שֶׁשָּׁוֶה מַגָּעוֹ לְמַשָּׂאוֹ. לְמַעְלָה מִן הַמִּשְׁכָּב, הַזָּב, שֶׁהַזָּב עוֹשֶׂה מִשְׁכָּב, וְאֵין מִשְׁכָּב עוֹשֶׂה מִשְׁכָּב:
Mishná 4“Acima do zav, a zavá, pois ela contamina aquele que tem relação com ela”
Encerra a escala dos avot hatumá: acima do zav está a zavá, acima dela o metzora, acima dele o osso do tamanho de um grão de cevada — e mais grave que todos, o morto, único capaz de contaminar por ohel (tenda)

1 Acima do zav, a zavá, pois ela contamina aquele que tem relação com ela. Acima da zavá, o metzora, pois ele contamina por entrada [numa casa]. Acima do metzora, o osso do tamanho de um grão de cevada, pois ele contamina por sete dias. Mais grave que todos estes, o morto, pois ele contamina por ohel (tenda), o que nenhum dos outros faz.

לְמַעְלָה מִן הַזָּב, זָבָה, שֶׁהִיא מְטַמְּאָה אֶת בּוֹעֲלָהּ. לְמַעְלָה מִן הַזָּבָה, מְצֹרָע, שֶׁהוּא מְטַמֵּא בְּבִיאָה. לְמַעְלָה מִן הַמְּצֹרָע, עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה, שֶׁהוּא מְטַמֵּא טֻמְאַת שִׁבְעָה. חָמוּר מִכֻּלָּם, הַמֵּת, שֶׁהוּא מְטַמֵּא בְאֹהֶל, מַה שֶּׁאֵין כֻּלָּם מְטַמְּאִין:
Mishná 5“Dez impurezas se afastam da pessoa”
Uma segunda escala de dez graus, agora referente aos próprios estados sucessivos de impureza pelos quais uma pessoa passa — do mechusar kipurim ao membro amputado, com a controvérsia final de Rabi Yehudá sobre a medida de carne suficiente para curar

1 Dez impurezas se afastam da pessoa. O que carece de expiação está proibido de comer coisas sagradas, mas permitido na teruma e no dízimo. Se voltou a ser tvul yom, está proibido nas coisas sagradas e na teruma, mas permitido no dízimo. Se voltou a ser baal keri, está proibido nas três. Se voltou a ser boel niddá, contamina a cama inferior como a superior. Se voltou a ser zav que viu duas emissões, contamina objeto de deitar e de sentar, e precisa de imersão em águas vivas, mas está livre da oferenda. Se viu três, deve trazer a oferenda. Se voltou a ser metzora apenas reclusão, contamina por entrada, mas está livre do desgrenhar o cabelo, do rasgar as vestes, da tosquia e das aves. Mas se foi declarado impuro definitivo, é obrigado em todas estas. Se de uma pessoa se separou um membro sem a carne devida, contamina por contato e por carregamento, mas não por ohel. Mas se tem a carne devida, contamina por contato, por carregamento e por ohel. A medida de “carne devida” é a que é capaz de sarar. Rabi Yehudá diz: se em algum lugar há carne suficiente para cercá-lo com um fio de trama, já tem o suficiente para sarar.

עֶשֶׂר טֻמְאוֹת פּוֹרְשׁוֹת מִן הָאָדָם. מְחֻסַּר כִּפּוּרִים, אָסוּר בַּקֹּדֶשׁ וּמֻתָּר בַּתְּרוּמָה וּבַמַּעֲשֵׂר. חָזַר לִהְיוֹת טְבוּל יוֹם, אָסוּר בַּקֹּדֶשׁ וּבַתְּרוּמָה וּמֻתָּר בַּמַּעֲשֵׂר. חָזַר לִהְיוֹת בַּעַל קֶרִי, אָסוּר בִּשְׁלָשְׁתָּן. חָזַר לִהְיוֹת בּוֹעֵל נִדָּה, מְטַמֵּא מִשְׁכָּב תַּחְתּוֹן כָּעֶלְיוֹן. חָזַר לִהְיוֹת זָב שֶׁרָאָה שְׁתֵּי רְאִיּוֹת, מְטַמֵּא מִשְׁכָּב וּמוֹשָׁב, וְצָרִיךְ בִּיאַת מַיִם חַיִּים, וּפָטוּר מִן הַקָּרְבָּן. רָאָה שָׁלֹשׁ, חַיָּב בַּקָּרְבָּן. חָזַר לִהְיוֹת מְצֹרָע מֻסְגָּר, מְטַמֵּא בְּבִיאָה, וּפָטוּר מִן הַפְּרִיעָה וּמִן הַפְּרִימָה וּמִן הַתִּגְלַחַת וּמִן הַצִּפֳּרִים. וְאִם הָיָה מֻחְלָט, חַיָּב בְּכֻלָּן. פֵּרַשׁ מִמֶּנּוּ אֵבָר שֶׁאֵין עָלָיו בָּשָׂר כָּרָאוּי, מְטַמֵּא בְמַגָּע וּבְמַשָּׂא, וְאֵינוֹ מְטַמֵּא בְאֹהֶל. וְאִם יֵשׁ עָלָיו בָּשָׂר כָּרָאוּי, מְטַמֵּא בְמַגָּע וּבְמַשָּׂא וּבְאֹהֶל. שִׁעוּר בָּשָׂר כָּרָאוּי, כְּדֵי לְהַעֲלוֹת אֲרוּכָה. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אִם יֵשׁ בְּמָקוֹם אֶחָד כְּדֵי לְהַקִּיפוֹ בְחוּט עֵרֶב, יֶשׁ בּוֹ לְהַעֲלוֹת אֲרוּכָה:
Mishná 6“Dez santidades há”
Depois de duas escalas de impureza, a mishná abre uma terceira escala paralela — agora de dez graus de santidade — começando pela Terra de Israel, mais sagrada que todas as demais terras por permitir três ofertas exclusivas dela

1 Dez santidades há. A Terra de Israel é mais sagrada que todas as demais terras. E qual é sua santidade? Que dela se trazem o omer, e os primeiros frutos, e os dois pães, o que não se traz assim de nenhuma das outras terras.

עֶשֶׂר קְדֻשּׁוֹת הֵן, אֶרֶץ יִשְׂרָאֵל מְקֻדֶּשֶׁת מִכָּל הָאֲרָצוֹת. וּמַה הִיא קְדֻשָּׁתָהּ, שֶׁמְּבִיאִים מִמֶּנָּה הָעֹמֶר וְהַבִּכּוּרִים וּשְׁתֵּי הַלֶּחֶם, מַה שֶּׁאֵין מְבִיאִים כֵּן מִכָּל הָאֲרָצוֹת:
Mishná 7“As cidades cercadas por muralha são mais sagradas que ela [a Terra de Israel comum], pois”
Segundo grau de santidade: as cidades cercadas por muralha desde os tempos de Josué, de onde se enviam os leprosos e para dentro das quais se pode conduzir um morto até se decidir onde sepultá-lo — mas, uma vez retirado, não se pode reintroduzi-lo

1 As cidades cercadas por muralha são mais sagradas que ela [a Terra de Israel comum], pois delas se enviam para fora os metzoraim, e se pode conduzir um morto dentro delas até que queiram [decidir onde sepultá-lo]. Uma vez saído, não o fazem voltar.

עֲיָרוֹת הַמֻּקָּפוֹת חוֹמָה מְקֻדָּשׁוֹת מִמֶּנָּה, שֶׁמְּשַׁלְּחִים מִתּוֹכָן אֶת הַמְּצֹרָעִים, וּמְסַבְּבִין לְתוֹכָן מֵת עַד שֶׁיִּרְצוּ. יָצָא, אֵין מַחֲזִירִין אוֹתוֹ:
Mishná 8“Dentro da muralha [de Jerusalém] é mais sagrado que elas, pois ali se come as coisas”
Seis novos graus de santidade concêntricos, cada um excluindo uma categoria adicional de pessoas: dentro da muralha de Jerusalém, o Monte do Templo, o Chel, o átrio das mulheres, o átrio de Israel, e o átrio dos sacerdotes

1 Dentro da muralha [de Jerusalém] é mais sagrado que elas, pois ali se come as coisas sagradas leves e o segundo dízimo. O Monte do Templo é mais sagrado que ele, pois zavim e zavot, menstruadas e parturientes não entram ali. O Chel é mais sagrado que ele, pois nem gentios nem impuros por morto entram ali. O átrio das mulheres é mais sagrado que ele, pois o tvul yom não entra ali, ainda que não seja obrigado a oferenda por isso. O átrio de Israel é mais sagrado que ele, pois quem carece de expiação não entra ali, e é obrigado a oferenda por isso. O átrio dos sacerdotes é mais sagrado que ele, pois israelitas não entram ali senão em suas necessidades: para a imposição de mãos, para o abate, e para o movimento ritual.

לִפְנִים מִן הַחוֹמָה מְקֻדָּשׁ מֵהֶם, שֶׁאוֹכְלִים שָׁם קָדָשִׁים קַלִּים וּמַעֲשֵׂר שֵׁנִי. הַר הַבַּיִת מְקֻדָּשׁ מִמֶּנּוּ, שֶׁאֵין זָבִים וְזָבוֹת, נִדּוֹת וְיוֹלְדוֹת נִכְנָסִים לְשָׁם. הַחֵיל מְקֻדָּשׁ מִמֶּנּוּ, שֶׁאֵין גּוֹיִם וּטְמֵא מֵת נִכְנָסִים לְשָׁם. עֶזְרַת נָשִׁים מְקֻדֶּשֶׁת מִמֶּנּוּ, שֶׁאֵין טְבוּל יוֹם נִכְנָס לְשָׁם, וְאֵין חַיָּבִים עָלֶיהָ חַטָּאת. עֶזְרַת יִשְׂרָאֵל מְקֻדֶּשֶׁת מִמֶּנָּה, שֶׁאֵין מְחֻסַּר כִּפּוּרִים נִכְנָס לְשָׁם, וְחַיָּבִין עָלֶיהָ חַטָּאת. עֶזְרַת הַכֹּהֲנִים מְקֻדֶּשֶׁת מִמֶּנָּה, שֶׁאֵין יִשְׂרָאֵל נִכְנָסִים לְשָׁם אֶלָּא בִשְׁעַת צָרְכֵיהֶם, לִסְמִיכָה לִשְׁחִיטָה וְלִתְנוּפָה:
Mishná 9“O espaço entre o Ulam e o altar é mais sagrado que ele, pois os que têm defeitos físicos”
Encerra o capítulo com os três graus finais e mais elevados de santidade — o espaço entre o Ulam e o altar, o Heichal, e o Santo dos Santos — e a opinião de Rabi Yosei, que iguala cinco leis do primeiro ao segundo

1 O espaço entre o Ulam e o altar é mais sagrado que ele, pois os que têm defeitos físicos e os de cabelo desgrenhado não entram ali. O Heichal é mais sagrado que ele, pois não entra ali quem não tem as mãos e os pés lavados. O Santo dos Santos é mais sagrado que eles, pois não entra ali senão o sumo sacerdote, no Dia do Perdão, no momento do serviço. Disse Rabi Yosei: em cinco aspectos, o espaço entre o Ulam e o altar equivale ao Heichal, pois nem os que têm defeitos, nem os de cabelo desgrenhado, nem os que beberam vinho, nem os que não têm as mãos e os pés lavados entram ali; e afastam-se do espaço entre o Ulam e o altar no momento da queima do incenso.

בֵּין הָאוּלָם וְלַמִּזְבֵּחַ מְקֻדָּשׁ מִמֶּנָּה, שֶׁאֵין בַּעֲלֵי מוּמִין וּפְרוּעֵי רֹאשׁ נִכְנָסִים לְשָׁם. הַהֵיכָל מְקֻדָּשׁ מִמֶּנּוּ, שֶׁאֵין נִכְנָס לְשָׁם שֶׁלֹּא רְחוּץ יָדַיִם וְרַגְלָיִם. קֹדֶשׁ הַקֳּדָשִׁים מְקֻדָּשׁ מֵהֶם, שֶׁאֵין נִכְנָס לְשָׁם אֶלָּא כֹהֵן גָּדוֹל בְּיוֹם הַכִּפּוּרִים בִּשְׁעַת הָעֲבוֹדָה. אָמַר רַבִּי יוֹסֵי, בַּחֲמִשָּׁה דְבָרִים בֵּין הָאוּלָם וְלַמִּזְבֵּחַ שָׁוֶה לַהֵיכָל, שֶׁאֵין בַּעֲלֵי מוּמִין, וּפְרוּעֵי רֹאשׁ, וּשְׁתוּיֵי יַיִן, וְשֶׁלֹּא רְחוּץ יָדַיִם וְרַגְלַיִם נִכְנָסִים לְשָׁם, וּפוֹרְשִׁין מִבֵּין הָאוּלָם וְלַמִּזְבֵּחַ בִּשְׁעַת הַקְטָרָה: