Seder Kodashim · Massechet Zevachim · Perek Yud-Guimel · Mishná 5 de 8

A carne com suas partes queimadas — e a oferenda de cereais antes e depois do punhado

הַמַּקְרִיב קָדָשִׁים וְאֵמוּרֵיהֶם
Mishná (ed. Torat Emet, domínio público) · tradução original PT-BR

A Mishná · הַמִּשְׁנָה

A quinta mishná trata de quem oferece fora tanto a carne quanto as partes queimadas de uma oferenda, ainda ligadas, sendo responsável apenas pela oferenda das partes queimadas; e retoma o caso da oferenda de cereais, isenta enquanto não teve seu punhado retirado, mas responsável assim que o punhado foi retirado e devolvido à massa restante.

Aquele que oferece fora oferendas sagradas e suas partes queimadas, é responsável.

Aquele que oferece fora oferendas sagradas e suas partes queimadas, é responsável.Quando alguém oferece para cima, fora do átrio, a carne comestível de uma oferenda ainda ligada às suas partes destinadas à queima, a responsabilidade recai sobre a oferenda das partes queimadas — pois estas são o elemento próprio da oferenda para cima — e não se diz que a carne, por ser de espécie diferente da queima em si, interpõe-se entre as partes queimadas e o fogo, já que uma mesma espécie de carne sagrada não interpõe sobre sua própria espécie.

הַמַּקְרִיב קָדָשִׁים וְאֵמוּרֵיהֶם בַּחוּץ, חַיָּב.
Uma oferenda de cereais da qual não foi retirado o punhado, e a ofereceu fora, é isento. Retirou-lhe o punhado, e o devolveu para dentro dela, e a ofereceu fora, é responsável.

Uma oferenda de cereais da qual não foi retirado o punhado, e a ofereceu fora, é isento. Retirou-lhe o punhado, e o devolveu para dentro dela, e a ofereceu fora, é responsável.A mishná volta ao caso da oferenda de cereais: enquanto o punhado ainda não foi separado dela, a massa inteira não está apta a ser recebida dentro do Templo, e por isso quem a oferece fora não é responsável. Mas, uma vez que o punhado já foi retirado — mesmo que em seguida seja misturado de volta ao restante —, a mistura passa a equivaler, para efeito de aptidão, ao próprio punhado, tornando-se responsável quem a oferece fora.

מִנְחָה שֶׁלֹּא נִקְמְצָה וְהִקְרִיבָהּ בַּחוּץ, פָּטוּר. קְמָצָהּ, וְחָזַר קֻמְצָהּ לְתוֹכָהּ, וְהִקְרִיבָהּ בַּחוּץ, חַיָּב:

Halachot · הֲלָכוֹת

Rambam · Perush HaMishná, Zevachim 13:5
המקריב קדשים ואימוריהם בחוץ חייב מנחה כו': מנחה שלא נקמצה כו': ענין מה שאמר קדשים ואימוריהם שיקריב אותן כלן ולא יבדיל בין האימורים שאין לנו לומר גוף הזבח חוצץ בין האימורים ובין האש לפי שעיקר בידינו מין במינו אינו חוצץ אבל המנחה אם לא נתקמצה הרי הוא פטור לפי שהקומץ ידוע הוא כמו האימורים הלא תראה כי לפי שנקמץ וחוזר לתוכה הרי הוא דומה לאימורים וחייב:

Rambam explica que "oferendas sagradas e suas partes queimadas" significa que se ofereceram todas juntas, sem separar as partes queimadas do restante; não se diz que o próprio corpo do sacrifício interpõe entre as partes queimadas e o fogo, pois o princípio é que uma espécie não interpõe sobre sua própria espécie. Já a oferenda de cereais, se não foi retirado o seu punhado, é isenta, pois o punhado é conhecido como parte específica, assim como as partes queimadas; e, uma vez que foi retirado e devolvido para dentro dela, ela se assemelha às partes queimadas, e por isso é responsável.

Bartenura · Zevachim 13:5
הַמַּקְרִיב קָדָשִׁים וְאֵמוּרֵיהֶן. שֶׁהִקְרִיב הַבָּשָׂר וְהָאֵמוּרִים מְחֻבָּרִים בּוֹ, חַיָּב מִשּׁוּם אֵמוּרִים. וְלֹא אָמְרִינַן הֲרֵי בָשָׂר חוֹצֵץ בֵּין הָאֵמוּרִין לָאֵשׁ... לֹא אָמְרִינַן הָכִי, לְפִי שֶׁמִּין בְּמִינוֹ אֵינוֹ חוֹצֵץ: מִנְחָה שֶׁלֹּא נִקְמְצָה. אֵינָהּ רְאוּיָה לִפְנִים. הִלְכָּךְ הַמַּקְרִיבָהּ בַּחוּץ פָּטוּר: קְמָצָהּ וְחָזַר קֻמְצָהּ לְתוֹכָהּ וְהִקְרִיבָהּ בַּחוּץ חַיָּב. שֶׁכַּיּוֹצֵא בָהּ בִּפְנִים כְּשֵׁרָה, כְּדִתְנַן בְּהַקּוֹמֵץ (מנחות פ"ג מ"א) נִתְעָרֵב קֻמְצָהּ בִּשְׁיָרֶיהָ לֹא יַקְטִיר וְאִם הִקְטִיר כְּשֵׁרָה:

Bartenura explica que aquele que oferece oferendas sagradas e suas partes queimadas, tendo oferecido a carne com as partes queimadas ligadas a ela, é responsável por causa das partes queimadas; e não se diz que a carne interpõe entre as partes queimadas e o fogo, porque uma espécie não interpõe sobre sua própria espécie. Sobre a oferenda de cereais da qual não foi retirado o punhado, esclarece que ela não é apta para dentro, por isso quem a oferece fora é isento. E sobre "retirou-lhe o punhado, e o devolveu para dentro dela, e a ofereceu fora, é responsável", explica que o equivalente a isso, dentro, é válido, como se ensina em Menachot, capítulo "O Que Retira o Punhado": misturou-se o punhado com o restante, não deve queimar; e se queimou, é válida.

Perush — os Mefarshim · פֵּרוּשׁ הַמְּפָרְשִׁים

Rashi רש״י
Zevachim 109b e 110a, sobre a Guemará desta mishná
מַתְנִי' הַמַּעֲלֶה קֳדָשִׁים וְאֵימוּרֵיהֶן — שֶׁהִקְרִיב הַבָּשָׂר וְהָאֵימוּרִין מְחֻבָּרִים בּוֹ, חַיָּב מִשּׁוּם אֵימוּרִין: מַתְנִי' מִנְחָה שֶׁלֹּא נִקְמְצָה — לֹא חֲזִי לִפְנִים, הִלְכָּךְ הַמַּקְרִיבָהּ בַּחוּץ פָּטוּר: קְמָצָהּ וְחָזַר קוּמְצָהּ לְתוֹכָהּ וְהִקְרִיבָהּ בַּחוּץ חַיָּב — שֶׁכַּיּוֹצֵא בָּהּ בִּפְנִים כְּשֵׁרָה, כִּדְתְנַן בְּהַקּוֹמֵץ (מנחות דף כג.) נִתְעָרֵב קֻמְצָהּ בִּשְׁיָרֶיהָ לֹא יַקְטִיר, וְאִם הִקְטִיר עָלְתָה לַבְּעָלִים:

Rashi explica que "aquele que oferece para cima oferendas sagradas e suas partes queimadas" trata de quem ofereceu a carne com as partes queimadas ligadas a ela, sendo responsável por causa das partes queimadas. Sobre a oferenda de cereais da qual não foi retirado o punhado, esclarece que ela não é apta para dentro, e por isso quem a oferece fora é isento; e sobre "retirou-lhe o punhado e o devolveu para dentro dela, e a ofereceu fora, é responsável", explica que o equivalente a isso, dentro, é válido, como se ensina no tratado Menachot, capítulo "O Que Retira o Punhado": misturou-se o punhado com o restante, não deve queimá-lo; mas se o queimou, a oferenda foi aceita para seus donos.