Seder Kodashim · Massechet Temurá · Perek Zayin · Mishná 2 de 6

Diferenças exclusivas dos consagrados de bedek habáit

יֵשׁ בְּקָדְשֵׁי בֶדֶק הַבַּיִת מַה שֶּׁאֵין בְּקָדְשֵׁי מִזְבֵּחַ
Mishná (ed. Torat Emet, domínio público) · tradução original PT-BR

A Mishná · הַמִּשְׁנָה

Continuação: as leis que existem apenas nos consagrados de bedek habáit — as consagrações não especificadas destinam-se a bedek habáit, sua santidade recai sobre tudo, há transgressão de meilá em seus produtos, e não há proveito para os sacerdotes

Há nos consagrados de bedek habáit o que não há nos consagrados do altar: que as consagrações não especificadas são para bedek habáit. A consagração de bedek habáit recai sobre tudo; e há transgressão de meilá em seus produtos; e não há neles proveito para os sacerdotes.

— Depois de enumerar as vantagens exclusivas dos consagrados do altar, a mishná inverte a direção e enumera três características exclusivas dos consagrados de bedek habáit. Primeiro, quando alguém consagra algo sem especificar sua finalidade — dizendo apenas “isto é hekdesh” sem mencionar o altar —, presume-se que sua intenção foi consagrar para a manutenção do Templo, e não para o altar; esta é a opinião que prevalece na Guemará contra a posição de Rabi Yehoshua, para quem um animal apto ao altar segue essa presunção mesmo sem especificação. Segundo, a consagração de bedek habáit tem um alcance mais amplo do que a do altar: ela “recai sobre tudo”, isto é, aplica-se até mesmo a pedras, madeira e animais impuros ou defeituosos — objetos que jamais poderiam ser consagrados ao altar, mas que podem servir à manutenção do edifício sagrado. Terceiro, aplicam-se as leis de meilá (uso indevido de bens sagrados) não apenas ao próprio objeto consagrado, mas também a tudo que dele deriva ou cresce — o leite de um animal consagrado a bedek habáit, os ovos de uma galinha consagrada, ou os galhos podados de uma árvore consagrada —, o que não ocorre com os consagrados do altar, cujo leite e ovos não geram meilá. E, por fim, ao contrário de certas ofertas do altar (como as ofertas de paz), dos consagrados de bedek habáit não há proveito algum para os sacerdotes, pois se destinam inteiramente à obra do Templo.

יֵשׁ בְּקָדְשֵׁי בֶדֶק הַבַּיִת מַה שֶּׁאֵין בְּקָדְשֵׁי מִזְבֵּחַ, שֶׁסְּתָם הֶקְדֵּשׁוֹת לְבֶדֶק הַבָּיִת. הֶקְדֵּשׁ בֶּדֶק הַבַּיִת חָל עַל הַכֹּל, וּמוֹעֲלִין בְּגִדּוּלֵיהֶן, וְאֵין בָּהֶם הֲנָאָה לְכֹהֲנִים:

Halachot · הֲלָכוֹת

Rambam · Perush HaMishná, Temurá 7:2
יֵשׁ בְּקָדְשֵׁי בֶדֶק הַבַּיִת מַה שֶׁאֵין בְּקָדְשֵׁי מִזְבֵּחַ שֶׁסְּתָם כוּ': מַה שֶּׁאָמַר “חָל עַל הַכֹּל”, לְפִי שֶׁהוּא חָל עַל מוּמִין וּבְהֵמָה טְמֵאָה, מַה שֶּׁאֵין כֵּן בְּקָדְשֵׁי מִזְבֵּחַ. וּמוֹעֲלִין בְּגִדּוּלֵיהֶן, לְפִי שֶׁהַמַּקְדִּישׁ בְּהֵמָה לְבֶדֶק הַבַּיִת מוֹעֲלִין בְּחֶלְבָּהּ, וְהַמַּקְדִּישׁ תַּרְנְגֹּלֶת מוֹעֲלִין בְּבֵיצָתָהּ. וְאֵין כֵּן קָדְשֵׁי הַמִּזְבֵּחַ, לְפִי שֶׁהַחָלָב מֻקְדָּשִׁין וּבֵיצַת תּוֹרִים לֹא נֶהֱנִין וְלֹא מוֹעֲלִין. וְאֵין בָּהֶם הֲנָאָה לְכֹהֲנִים, וְאֵינוֹ כֵן בְּקָדְשֵׁי מִזְבֵּחַ, לְפִי שֶׁקָּדְשֵׁי מִזְבֵּחַ יֵשׁ מֵהֶם נֶאֱכָלִים לַכֹּהֲנִים בְּשָׂרָם, וְיֵשׁ מֵהֶם שֶׁנֶּהֱנִים בְּעוֹרָם:

Rambam explica que “recai sobre tudo” significa que recai sobre defeitos e sobre animal impuro, o que não é assim nos consagrados do altar; e há transgressão de meilá em seus produtos, pois quem consagra um animal para bedek habáit transgride meilá em seu leite, e quem consagra uma galinha transgride meilá em seu ovo — o que não é assim nos consagrados do altar, pois o leite dos consagrados e o ovo das rolas não geram proveito nem meilá. E não há neles proveito para os sacerdotes, o que não é assim nos consagrados do altar, pois dos consagrados do altar há alguns cuja carne é comida pelos sacerdotes, e há alguns em que se beneficiam de seu couro.

Bartenura · Temurá 7:2
חָל עַל הַכֹּל. וַאֲפִלּוּ בִּבְהֵמָה טְמֵאָה וּבַאֲבָנִים: וּמוֹעֲלִין בְּגִדּוּלֵיהֶן. שֶׁהַמַּקְדִּישׁ בְּהֵמָה לְבֶדֶק הַבַּיִת, מוֹעֵל בַּחֲלָבָהּ. וְאִם הִקְדִּישׁ תַּרְנְגֹּלֶת, מוֹעֵל בְּבֵיצָתָהּ. מַה שֶּׁאֵין כֵּן בְּקָדְשֵׁי מִזְבֵּחַ, שֶׁחָלָב שֶׁל מֻקְדָּשִׁים וּבֵיצַת תּוֹרִים לֹא נֶהֱנִים וְלֹא מוֹעֲלִים: וְאֵין בָּהֶן הֲנָיָה לְכֹהֲנִים. אֲבָל בְּקָדְשֵׁי מִזְבֵּחַ יֵשׁ מֵהֶם שֶׁהַבָּשָׂר נֶאֱכָל לַכֹּהֲנִים וְיֵשׁ מֵהֶן שֶׁנֶּהֱנִין בָּעוֹר:

Bartenura explica que “recai sobre tudo” se refere até mesmo a animal impuro e a pedras. Sobre “e há transgressão de meilá em seus produtos”: quem consagra um animal para bedek habáit transgride meilá em seu leite; e se consagrou uma galinha, transgride meilá em seu ovo — o que não é assim nos consagrados do altar, pois o leite dos consagrados e o ovo das rolas não geram proveito nem meilá. Sobre “e não há neles proveito para os sacerdotes”: mas nos consagrados do altar há alguns cuja carne é comida pelos sacerdotes, e há alguns em que se beneficiam do couro.

Perush — os Mefarshim · פֵּרוּשׁ הַמְּפָרְשִׁים

Rashi רַשִׁ"י
Temurá 31b, sobre a Guemará desta mishná
חל על הכל — אֲפִלּוּ עַל הָאֲבָנִים וְעַל הָעֵצִים: ומועלין בגידולן — מְפָרֵשׁ טַעְמָא בַּגְּמָרָא: סְתָם הֶקְדֵּשׁוֹת לְבֶדֶק הַבַּיִת — וַאֲפִלּוּ בְּהֵמָה בְּמַשְׁמָע: שְׁפוּיֵי וְנִבְיָיה — שֶׁאִם הִקְדִּישׁ אִילָן לְבֶדֶק הַבַּיִת, יֵשׁ מְעִילָה בִּשְׁפָאָיו אִם שְׁפָאוֹ, וְיֵשׁ מְעִילָה בְּנִבְיָיתוֹ, עָלָיו שֶׁנּוֹשְׁרִין בִּימוֹת הַחֹרֶף וְהָוְיָין לוֹ לְזֶבֶל: חֲלֵב הַמֻּקְדָּשִׁין — חֵלֶב שֶׁל מֻקְדָּשִׁין. גַּבֵּי קָדְשֵׁי מִזְבֵּחַ נָקִיט תּוֹרִין, וְגַבֵּי קָדְשֵׁי בֶּדֶק הַבַּיִת נָקִיט תַּרְנְגֹלֶת, דְּאוֹרְחָא דְמִלְּתָא נָקִיט, שֶׁאֵין דֶּרֶךְ לְהַקְדִּישׁ לְבֶדֶק הַבַּיִת דָּבָר הָרָאוּי לַמִּזְבֵּחַ: חֲמוֹרָה — רְבוּתָא הִיא, דְּאַף עַל גַּב דִּטְמֵאָה הִיא, חָיְילָא עָלֶיהָ קְדֻשַּׁת בֶּדֶק הַבַּיִת כְּדָבָר טָהוֹר:

Rashi explica que “recai sobre tudo” se refere até mesmo às pedras e à madeira; e sobre “e há transgressão em seus produtos”, o motivo é explicado na Guemará. Sobre “consagrações não especificadas são para bedek habáit”: mesmo o animal está incluído. Sobre “seus resíduos e suas folhas caídas”: se alguém consagrou uma árvore para bedek habáit, há meilá em seus galhos podados, se os podou, e há meilá em suas folhas que caem, sobre as que se desprendem no inverno e se tornam adubo. Sobre “o leite dos consagrados”: o leite dos consagrados; junto aos consagrados do altar tomou-se o exemplo das rolas, e junto aos consagrados de bedek habáit tomou-se o exemplo da galinha, pois seguiu o que é comum, já que não é costume consagrar para bedek habáit algo apto ao altar. Sobre “impura”: é um caso notável, pois embora seja impura, recai sobre ela a santidade de bedek habáit como sobre uma coisa pura.