A célebre lista dos quarenta e oito modos pelos quais se adquire a Torá — maior que o sacerdócio e a realeza — encerrando com o mérito de citar as fontes em nome de quem as disse.
Maior é a Torá que o sacerdócio e que a realeza, pois a realeza se adquire por trinta níveis, e o sacerdócio por vinte e quatro, e a Torá se adquire por quarenta e oito coisas. E estas são: pelo estudo, pela audição do ouvido, pelo preparo dos lábios, pelo entendimento do coração, pela inteligência do coração, pelo temor reverente, pelo temor, pela humildade, pela alegria, pela pureza, pelo servir aos sábios, pela precisão no trato com os colegas, pelo debate acurado dos discípulos, pela serenidade, pela Escritura, pela Mishná, por pouco comércio, por pouca ocupação mundana, por pouco prazer, por pouco sono, por pouca conversa, por pouco riso, pela paciência, por bom coração, pela fé nos sábios e pela aceitação dos sofrimentos. E aquele que reconhece o seu lugar, e que se alegra com sua porção, e que faz uma cerca em torno de suas palavras, e que não se atribui mérito a si mesmo; é amado, ama o Onipresente, ama as criaturas, ama a retidão, ama o caminho reto, ama as repreensões; afasta-se da honra, e não se ensoberbece em seu estudo, e não se alegra em decidir; carrega o jugo com seu companheiro, julga-o para o lado do mérito, firma-o na verdade, e firma-o na paz; tem o coração assentado em seu estudo, pergunta e responde, ouve e acrescenta; aprende a fim de ensinar, e aprende a fim de praticar; torna seu mestre mais sábio, e é preciso no que ouviu, e diz algo em nome de quem o disse. Eis que aprendeste que todo aquele que diz algo em nome de quem o disse traz redenção ao mundo, como está dito: “E disse Ester ao rei, em nome de Mordechai” (Ester 2:22).
גְּדוֹלָה תוֹרָה יוֹתֵר מִן הַכְּהֻנָּה וּמִן הַמַּלְכוּת, שֶׁהַמַּלְכוּת נִקְנֵית בִּשְׁלֹשִׁים מַעֲלוֹת, וְהַכְּהֻנָּה בְּעֶשְׂרִים וְאַרְבַּע, וְהַתּוֹרָה נִקְנֵית בְּאַרְבָּעִים וּשְׁמֹנָה דְבָרִים. וְאֵלוּ הֵן, בְּתַלְמוּד, בִּשְׁמִיעַת הָאֹזֶן, בַּעֲרִיכַת שְׂפָתַיִם, בְּבִינַת הַלֵּב, בְּשִׂכְלוּת הַלֵּב, בְּאֵימָה, בְּיִרְאָה, בַּעֲנָוָה, בְּשִׂמְחָה, בְּטָהֳרָה, בְּשִׁמּוּשׁ חֲכָמִים, בְּדִקְדּוּק חֲבֵרִים, וּבְפִלְפּוּל הַתַּלְמִידִים, בְּיִשּׁוּב, בַּמִּקְרָא, בַּמִּשְׁנָה, בְּמִעוּט סְחוֹרָה, בְּמִעוּט דֶּרֶךְ אֶרֶץ, בְּמִעוּט תַּעֲנוּג, בְּמִעוּט שֵׁינָה, בְּמִעוּט שִׂיחָה, בְּמִעוּט שְׂחוֹק, בְּאֶרֶךְ אַפַּיִם, בְּלֵב טוֹב, בֶּאֱמוּנַת חֲכָמִים, וּבְקַבָּלַת הַיִּסּוּרִין, הַמַּכִּיר אֶת מְקוֹמוֹ, וְהַשָּׂמֵחַ בְּחֶלְקוֹ, וְהָעוֹשֶׂה סְיָג לִדְבָרָיו, וְאֵינוֹ מַחֲזִיק טוֹבָה לְעַצְמוֹ, אָהוּב, אוֹהֵב אֶת הַמָּקוֹם, אוֹהֵב אֶת הַבְּרִיּוֹת, אוֹהֵב אֶת הַצְּדָקוֹת, אוֹהֵב אֶת הַמֵּישָׁרִים, אוֹהֵב אֶת הַתּוֹכָחוֹת, מִתְרַחֵק מִן הַכָּבוֹד, וְלֹא מֵגִיס לִבּוֹ בְתַלְמוּדוֹ, וְאֵינוֹ שָׂמֵחַ בְּהוֹרָאָה, נוֹשֵׂא בְעֹל עִם חֲבֵרוֹ, מַכְרִיעוֹ לְכַף זְכוּת, מַעֲמִידוֹ עַל הָאֱמֶת, וּמַעֲמִידוֹ עַל הַשָּׁלוֹם, מִתְיַשֵּׁב לִבּוֹ בְתַלְמוּדוֹ, שׁוֹאֵל וּמֵשִׁיב, שׁוֹמֵעַ וּמוֹסִיף, הַלּוֹמֵד עַל מְנָת לְלַמֵּד וְהַלּוֹמֵד עַל מְנָת לַעֲשׂוֹת, הַמַּחְכִּים אֶת רַבּוֹ, וְהַמְכַוֵּן אֶת שְׁמוּעָתוֹ, וְהָאוֹמֵר דָּבָר בְּשֵׁם אוֹמְרוֹ, הָא לָמַדְתָּ שֶׁכָּל הָאוֹמֵר דָּבָר בְּשֵׁם אוֹמְרוֹ מֵבִיא גְאֻלָּה לָעוֹלָם, שֶׁנֶּאֱמַר (אסתר ב) וַתֹּאמֶר אֶסְתֵּר לַמֶּלֶךְ בְּשֵׁם מָרְדֳּכָי: