Seder Kodashim · Massechet Zevachim · Perek Yud-Guimel · Mishná 1 de 8

Quem abate e quem oferece fora — dois atos, duas transgressões independentes

הַשּׁוֹחֵט וְהַמַּעֲלֶה בַחוּץ
Mishná (ed. Torat Emet, domínio público) · tradução original PT-BR

A Mishná · הַמִּשְׁנָה

Esta primeira mishná do Perek Yud-Guimel abre uma nova unidade temática do tratado: a responsabilidade por abater e por oferecer para cima uma oferenda fora do átrio do Templo, tratados como duas transgressões independentes. A mishná registra a posição dissidente de Rabi Yosei HaGelili, que isenta quem abate fora e depois oferece fora por já se tratar de algo desqualificado, e a réplica dos Sábios.

Aquele que abate e aquele que oferece para cima, fora, é responsável pelo abate e é responsável pela oferenda para cima.

Aquele que abate e aquele que oferece para cima, fora, é responsável pelo abate e é responsável pela oferenda para cima.A mishná abre esta nova unidade do tratado tratando de quem abate uma oferenda fora do átrio do Templo e, no mesmo momento de inadvertência, também a oferece para cima fora: os dois atos — abate e oferenda para cima — constituem transgressões independentes entre si, cada uma escrita separadamente na Torá, de modo que ele é responsável por ambas.

הַשּׁוֹחֵט וְהַמַּעֲלֶה בַחוּץ, חַיָּב עַל הַשְּׁחִיטָה וְחַיָּב עַל הָעֲלִיָּה.
Rabi Yosei HaGelili diz: abateu dentro e ofereceu para cima fora, é responsável. Abateu fora e ofereceu para cima fora, é isento, pois não ofereceu para cima fora senão uma coisa desqualificada.

Rabi Yosei HaGelili diz: abateu dentro e ofereceu para cima fora, é responsável. Abateu fora e ofereceu para cima fora, é isento, pois não ofereceu para cima fora senão uma coisa desqualificada.Rabi Yosei HaGelili distingue os dois casos: se o abate ocorreu dentro do átrio — de modo válido — e apenas a oferenda para cima foi feita fora, há responsabilidade plena, pois havia um momento em que o animal era apto. Mas se o próprio abate já ocorreu fora, o animal já ficou desqualificado desde então, de modo que a oferenda para cima subsequente recai sobre algo que nunca foi apto — e por isso, para ele, não há responsabilidade por esse segundo ato.

רַבִּי יוֹסֵי הַגְּלִילִי אוֹמֵר, שָׁחַט בִּפְנִים וְהֶעֱלָה בַחוּץ, חַיָּב. שָׁחַט בַּחוּץ וְהֶעֱלָה בַחוּץ, פָּטוּר, שֶׁלֹּא הֶעֱלָה בַחוּץ אֶלָּא דָבָר פָּסוּל.
Disseram-lhe: também aquele que abate dentro e oferece para cima fora — visto que o tirou para fora, já o desqualificou.

Disseram-lhe: também aquele que abate dentro e oferece para cima fora — visto que o tirou para fora, já o desqualificou.Os Sábios replicam a Rabi Yosei HaGelili com o mesmo raciocínio que ele próprio usou: mesmo no caso em que o abate ocorreu dentro, no instante em que o sacerdote retira o animal para fora do átrio, ele já o desqualifica — e, portanto, quando o oferece para cima, também ali está oferecendo algo já desqualificado. Como, ainda assim, todos concordam que há responsabilidade nesse caso, conclui-se que o mesmo raciocínio deve valer também para quem abate fora, sustentando a posição do primeiro tanna contra a distinção de Rabi Yosei HaGelili.

אָמְרוּ לוֹ, אַף הַשּׁוֹחֵט בִּפְנִים וּמַעֲלֶה בַחוּץ, כֵּיוָן שֶׁהוֹצִיאוֹ, פְּסָלוֹ:

Halachot · הֲלָכוֹת

Rambam · Perush HaMishná, Zevachim 13:1
השוחט והמעלה בחוץ חייב על השחיטה כו': דבר תורה שהמקריב קרבנות חוץ למקדש שהוא חייב כרת אמר אשר יעלה עולה או זבח אל פתח אוהל מועד וגו' וטענת רבי יוסי הגלילי על החכמים שהוא אומר שוחט בפנים והעלה בחוץ אע"פ שהעלה דבר פסול שעת הכשר היתה לו אבל שוחט בחוץ לא היתה לו שעת הכשר: ומה שאמר רבי יוסי פטור ר"ל פטור על העליה אבל על השחיטה הכל מודים שהוא חייב לפי שאמרה תורה אל פתח אהל מועד לא יביאנו ולפיכך דעת תנא קמא אם שחט בחוץ והעלה בחוץ שחייב שתים ור' יוסי אומר אחת ואין הלכה כר' יוסי:

Rambam explica que é lei da própria Torá que quem oferece sacrifícios fora do Templo é responsável por excisão (karet), pois está dito: "que oferecer oferenda de queima total ou sacrifício... à entrada da Tenda do Encontro" etc. Explica o argumento de Rabi Yosei HaGelili contra os Sábios: quem abate dentro e oferece para cima fora, ainda que ofereça algo desqualificado, teve um momento de aptidão; mas quem abate fora nunca teve momento de aptidão. E o que Rabi Yosei chama de "isento" refere-se apenas à isenção quanto à oferenda para cima — quanto ao abate, todos concordam que é responsável, pois a Torá disse "à entrada da Tenda do Encontro não o trará". Por isso, na opinião do primeiro tanna, quem abate fora e oferece para cima fora é responsável duas vezes, e Rabi Yosei diz uma vez; e a lei não segue Rabi Yosei.

Bartenura · Zevachim 13:1
הַשּׁוֹחֵט. קָדָשִׁים בַּחוּץ וְהֶעֱלָן בַּחוּץ בְּהֶעְלֵם אֶחָד, חַיָּב עַל הַשְּׁחִיטָה וְחַיָּב עַל הַהַעֲלָאָה, שֶׁהֵן שְׁנֵי גוּפֵי עֲבֵרָה, דְּתַרְוַיְהוּ כְתִיבֵי אֲשֶׁר יִשְׁחַט וַאֲשֶׁר יַעֲלֶה: כֵּיוָן שֶׁהוֹצִיאוֹ פְּסָלוֹ. וַאֲפִלּוּ הָכִי חַיָּב, וְהוּא הַדִּין לְשׁוֹחֵט בַּחוּץ וּמַעֲלֶה בַּחוּץ. וְרַבִּי יוֹסֵי הַגְּלִילִי אָמַר לְךָ, מַה לְשׁוֹחֵט בִּפְנִים וּמַעֲלֶה בַּחוּץ שֶׁכֵּן הָיְתָה לוֹ שְׁעַת הַכֹּשֶׁר, תֹּאמַר לְשׁוֹחֵט בַּחוּץ וּמַעֲלֶה בַּחוּץ שֶׁלֹּא הָיְתָה לוֹ שְׁעַת הַכֹּשֶׁר. וְאֵין הֲלָכָה כְּרַבִּי יוֹסֵי הַגְּלִילִי:

Bartenura explica que aquele que abate oferendas sagradas fora e as oferece para cima fora, num único momento de inadvertência, é responsável pelo abate e responsável pela oferenda para cima, pois são dois corpos de transgressão distintos, já que ambos os verbos estão escritos: "que abater" e "que oferecer". Sobre "visto que o tirou, desqualificou-o", esclarece que, ainda assim, é responsável — e o mesmo vale para quem abate fora e oferece para cima fora. E Rabi Yosei HaGelili poderia responder: o que há de comum entre quem abate dentro e oferece para cima fora, que teve um momento de aptidão, e quem abate fora e oferece para cima fora, que não teve momento de aptidão? E a lei não segue Rabi Yosei HaGelili.

Perush — os Mefarshim · פֵּרוּשׁ הַמְּפָרְשִׁים

Rashi רש״י
Zevachim 106a, sobre a Guemará desta mishná
מַתְנִי' הַשּׁוֹחֵט קָדָשִׁים בַּחוּץ וְהֶעֱלָה — בַּחוּץ. בְּהֶעְלֵם אֶחָד: חַיָּב עַל הַשְּׁחִיטָה וְחַיָּב עַל הָעֲלִיָּיה — שֶׁהֵן שְׁנֵי גוּפֵי עֲבֵרָה דְּתַרְוַיְהוּ כְתִיבֵי אֲשֶׁר יִשְׁחַט וַאֲשֶׁר יַעֲלֶה (ויקרא יז): שֶׁלֹּא הֶעֱלָה אֶלָּא דָבָר פָּסוּל — וְאָנוּ מִתְקַבֵּל בִּפְנִים בָּעֵינַן דִּכְתִיב וְאֶל פֶּתַח אֹהֶל מוֹעֵד לֹא יְבִיאֶנּוּ (שם): כֵּיוָן שֶׁהוֹצִיאוֹ פְּסָלוֹ — וַאֲפִלּוּ הָכִי חַיָּב וְהוּא הַדִּין לְשׁוֹחֵט בַּחוּץ וּמַעֲלֶה בַּחוּץ:

Rashi identifica que a mishná trata de quem abate oferendas sagradas fora e as oferece para cima fora, num único momento de inadvertência — sendo responsável pelo abate e pela oferenda para cima porque são dois corpos de transgressão distintos, já que ambos os verbos estão escritos: "que abater" e "que oferecer" (Levítico 17). Sobre a posição de Rabi Yosei HaGelili, explica que ele exige que a oferenda seja passível de ser recebida dentro, pois está escrito "e à entrada da Tenda do Encontro não o trará" — de modo que quem abateu fora já ofereceu apenas algo desqualificado. E sobre "visto que o tirou, desqualificou-o", esclarece que, ainda assim, é responsável, e o mesmo se aplica a quem abate fora e oferece para cima fora.