Seder Kodashim · Massechet Menachot · Perek Dalet · Mishná 2 de 5

Os touros, carneiros e cordeiros do musaf de Rosh Chodesh e Shavuot, e a economia das libações segundo Rabi Shimon

הַפָּרִים וְהָאֵילִים וְהַכְּבָשִׂים אֵינָן מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה
Mishná (ed. Torat Emet, domínio público) · tradução original PT-BR

A Mishná · הַמִּשְׁנָה

A segunda mishná do Perek Dalet estende o princípio de não-impedimento mútuo aos animais das oferendas adicionais trazidas em conjuntos — os touros, carneiros e cordeiros do musaf de Rosh Chodesh e de Shavuot —, e fecha com a posição de Rabi Shimon sobre o que fazer quando o tesouro do Templo não tem recursos suficientes para trazer as libações que acompanham cada animal.

Os touros, carneiros e cordeiros não se impedem mutuamente.

Os touros, os carneiros e os cordeiros não se impedem mutuamente. — A mishná aplica o mesmo princípio de independência aos conjuntos de animais trazidos como oferendas adicionais (musafim) de Rosh Chodesh (a Lua Nova) e de Shavuot: a falta de um touro, um carneiro ou um cordeiro de um dos conjuntos não impede a validade dos demais animais, sejam do mesmo conjunto ou de outro.

הַפָּרִים וְהָאֵילִים וְהַכְּבָשִׂים אֵינָן מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה.
Rabi Shimon: melhor um touro completo com libação do que vários sem ela.

Rabi Shimon diz: se tinham touros em abundância, mas não tinham libações, tragam um único touro com sua libação, e não sacrifiquem todos sem libações. — Rabi Shimon acrescenta uma orientação prática para quando o tesouro do Templo tem recursos para comprar muitos touros, mas não o suficiente para as libações de vinho, farinha e azeite que devem acompanhar cada um: é preferível trazer um único touro completo com sua libação do que multiplicar animais incompletos, sem a libação que lhes é devida.

רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, אִם הָיוּ לָהֶם פָּרִים מְרֻבִּים וְלֹא הָיוּ לָהֶם נְסָכִים, יָבִיאוּ פַר אֶחָד וּנְסָכָיו, וְלֹא יִקְרְבוּ כֻלָּן בְּלֹא נְסָכִין:

Halachot · הֲלָכוֹת

Rambam · Perush HaMishná, Menachot 4:2
הפרים והאילים והכבשים אינן מעכבין זה את זה כו': כבר בארתי לך בתחלת דברינו על הסדר הזה שהקרבן שמקריבין ביום עצרת שני חלקים: האחד הוא מוסף היום, שני פרים ואיל וז' כבשים כולן עולות ושעיר לחטאת, והשני הוא שמקריבין עם שתי הלחם, והוא הפר ושני אילים וז' הכבשים כולן עולות ושעיר לחטאת ושני כבשים שלמים, והן כבשי עצרת, וכל זה מדברי תורה. וכן זכרנו לך פעמים כי מה שנאמר בכאן הפרים והאילים והכבשים אינן מעכבים זה את זה, רצונו לומר שאיל של מוסף היום אינו מעכב לשני האילים של קרבן הלחם, ואין שני האילים מעכבין את האיל, וכן הפר אינו מעכב לשני האילים וז' הכבשים הקרבים עם הלחם, ולא שני הפרים מעכבים את האיל וז' כבשים של מוסף היום, והכבשים גם כן אינן מעכבין לזולתן, ולא ז' כבשים של מוסף מעכבים ז' של לחם, ולא של לחם מעכבים של מוסף. ואין הלכה כרבי שמעון:

Rambam recapitula que a oferenda de Shavuot compreende duas partes: o musaf do dia — dois touros, um carneiro e sete cordeiros como holocaustos, além de um bode como oferenda pelo pecado —, e a oferenda que acompanha os dois pães — um touro, dois carneiros e sete cordeiros como holocaustos, um bode como oferenda pelo pecado, e dois cordeiros de paz movidos com os pães. A mishná ensina que nenhum desses componentes impede o outro: nem o carneiro do musaf impede os dois carneiros da oferenda dos pães, nem o contrário; nem o touro impede os carneiros e os sete cordeiros trazidos com o pão; nem os dois touros do musaf são impedidos pelo carneiro e pelos sete cordeiros, nem o inverso — e o mesmo vale entre os próprios cordeiros dos dois conjuntos. A halachá não segue Rabi Shimon.

Bartenura · Menachot 4:2
הַפָּרִים וְהָאֵילִים וְהַכְּבָשִׂים. הָנָךְ דִּכְתִיבֵי בְּפָרָשַׁת אֱמֹר אֶל הַכֹּהֲנִים וְהִקְרַבְתֶּם עַל הַלֶּחֶם שִׁבְעַת כְּבָשִׂים תְּמִימִם בְּנֵי שָׁנָה וּפַר בֶּן בָּקָר אֶחָד וְאֵילִם שְׁנָיִם, הַבָּאִים עִם שְׁתֵּי הַלֶּחֶם שֶׁל עֲצֶרֶת, אֵינָם מְעַכְּבִים אֶת הַפָּרִים שְׁנַיִם וְאַיִל אֶחָד וְשִׁבְעָה כְּבָשִׂים שֶׁל מוּסָפִים שֶׁל עֲצֶרֶת הַכְּתוּבִים בְּפָרָשַׁת פִּינְחָס. שֶׁאֵין שְׁנֵי פָּרִים שֶׁל מוּסָפִים מְעַכְּבִין הַפָּר שֶׁל שְׁתֵּי הַלֶּחֶם, וְלֹא הַפָּר שֶׁל שְׁתֵּי הַלֶּחֶם מְעַכֵּב שְׁנֵי פָּרִים שֶׁל מוּסָפִים. וְכֵן שְׁנֵי אֵילִים שֶׁל שְׁתֵּי הַלֶּחֶם אֵינָן מְעַכְּבִין הָאַיִל אֶחָד שֶׁל מוּסָפִים, וְלֹא אַיִל אֶחָד שֶׁל מוּסָפִים מְעַכֵּב שְׁנֵי הָאֵילִים שֶׁל שְׁתֵּי הַלֶּחֶם. וְכֵן הַכְּבָשִׂים אֵין מְעַכְּבִין אֵלּוּ אֶת אֵלּוּ: רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר אִם הָיוּ לָהֶם פָּרִים מְרֻבִּין. כְּלוֹמַר, דָּמִים כְּדֵי לִקְנוֹת פָּרִים כְּדֵי צָרְכָּן, וְלֹא הָיוּ לָהֶם דָּמִים לִקְנוֹת נְסָכִים, יָבִיאוּ פַר אֶחָד וּנְסָכָיו. וּמַפִּיק לָהּ מִקְּרָא דִּכְתִיב (יחזקאל מו) אֵיפָה לַפָּר וְאֵיפָה לָאַיִל יַעֲשֶׂה מִנְחָה וְלַכְּבָשִׂים כַּאֲשֶׁר תַּשִּׂיג יָדוֹ, לְהוֹדִיעֲךָ שֶׁמּוּטָב לְהָבִיא פַּר אֶחָד וְאַיִל אֶחָד עִם אֵיפָתוֹ, מִדָּה הָרְאוּיָה לוֹ, מִלְּהָבִיא פָּרִים מְרֻבִּים וְאֵילִים מְרֻבִּים בְּלֹא מִנְחָתָם. וְאֵין הֲלָכָה כְּרַבִּי שִׁמְעוֹן:

Bartenura identifica os touros, carneiros e cordeiros da mishná com os versículos da parashá Emor — o touro, os dois carneiros e os sete cordeiros trazidos com os dois pães de Shavuot — e com os do musaf do dia descrito na parashá Pinchas — dois touros, um carneiro e sete cordeiros. Nenhum grupo impede o outro: nem os touros do musaf impedem o touro dos dois pães, nem o inverso; nem os carneiros de um grupo impedem os do outro; e o mesmo vale para os cordeiros. Sobre Rabi Shimon, explica que, se o tesouro do Templo tinha recursos para comprar touros em número suficiente mas não para as libações que os acompanham, deve-se trazer um único touro com sua libação completa, em vez de vários touros sem libação alguma — extraindo esse princípio do versículo de Ezequiel 46, que ensina que é preferível a medida completa e correta a uma multiplicação de animais incompletos. A halachá não segue Rabi Shimon.

Perush — os Mefarshim · פֵּרוּשׁ הַמְּפָרְשִׁים

Rashi רש״י
Menachot 44b, sobre a Guemará desta mishná
כִּמְשְׁפָּטָם — מַשְׁמַע עִכּוּבָא, כָּל הַקָּרְבָּנוֹת הָאֲמוּרִים בְּחֻמַּשׁ הַפְּקוּדִים:

Rashi comenta a expressão bíblica “segundo seu preceito” (kemishpatam), que a Torá repete a respeito das oferendas adicionais de Sucot, e explica que essa expressão indica indispensabilidade entre os componentes — motivo pelo qual a Guemará conclui que a mishná não pode estar falando das oferendas de Sucot, que seriam então indispensáveis entre si, mas sim dos touros, carneiro e cordeiros do musaf de Rosh Chodesh e de Shavuot, mencionados no Livro dos Recenseamentos sem essa expressão, e que por isso, segundo a mishná, não se impedem mutuamente.